ซูเราะฮฺ อัช-ชุอะรออ์ — อายะฮฺ 128

คำอธิบายคำศัพท์สำคัญ:

• رِيعٍ (รีอ์) หมายถึง สถานที่สูงหรือเนินดินที่สูงตระหง่าน
• آيَةً (อายะฮ์) ในที่นี้หมายถึง สิ่งก่อสร้างสูงใหญ่ที่เป็นเครื่องหมายหรือสัญลักษณ์
• تَعْبَثُونَ (ตับอะษูน) หมายถึง การกระทำที่ไร้สาระ เยาะเย้ยล้อเลียนผู้อื่น

การตีความหมายของอายะฮ์:

อัลลอฮ์ทรงตำหนิกลุ่มชนของท่านนบีฮูด (อะลัยฮิสสลาม) ที่เป็นชาวอะด ซึ่งพวกเขาสร้างสิ่งก่อสร้างสูงใหญ่บนที่สูงทุกแห่ง เพื่อเป็นสัญลักษณ์และหอคอยที่ใช้มองดูผู้คนที่สัญจรไปมา แล้วก็เยาะเย้ยถากถางและล้อเลียนพวกเขา การกระทำเช่นนี้เป็นการใช้ความสามารถและทรัพยากรที่อัลลอฮ์ประทานให้ไปในทางที่ไร้ประโยชน์ ไม่ก่อให้เกิดคุณค่าใด ๆ ทั้งในโลกนี้และโลกหน้า

พวกเขาสร้างปราสาทและสิ่งก่อสร้างที่มั่นคงแข็งแรงบนที่สูงทุกหนทุกแห่ง ราวกับว่าพวกเขาจะอยู่เป็นอมตะในโลกนี้ ไม่คิดถึงความตายหรือวันปรโลก และเมื่อพวกเขาลงโทษหรือทำร้ายผู้ใด ก็ทำด้วยความโอหังและอธรรม โดยไม่คำนึงถึงความยุติธรรมหรือความเมตตา

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับ:

1. การใช้พรของอัลลอฮ์ในทางที่ถูกต้อง – อัลลอฮ์ประทานความสามารถและทรัพยากรแก่มนุษย์เพื่อใช้ในการสร้างสรรค์สิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อตนเองและสังคม มิใช่เพื่อโอ้อวดหรือสร้างความเดือดร้อนแก่ผู้อื่น
2. การไม่เยาะเย้ยดูหมิ่นผู้อื่น – การล้อเลียนและเยาะเย้ยผู้คนที่ด้อยโอกาสกว่าเป็นพฤติกรรมที่อัลลอฮ์ทรงเกลียดชัง และเป็นเหตุให้ความเจริญรุ่งเรืองของสังคมถูกทำลาย
3. ความตายเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ – การสร้างสิ่งก่อสร้างที่มั่นคงเพียงใดก็ไม่อาจทำให้เราอยู่ในโลกนี้ได้ตลอดไป การเตรียมตัวเพื่อโลกหน้านั้นสำคัญยิ่งกว่าการสะสมทรัพย์สมบัติทางโลก
4. ความอ่อนน้อมถ่อมตนเป็นคุณธรรมที่อัลลอฮ์ทรงรัก – การใช้อำนาจหรือความมั่งคั่งในทางที่กดขี่ข่มเหงผู้อื่นเป็นสาเหตุแห่งความหายนะ ดังที่ชาวอะดต้องพบกับการลงโทษจากอัลลอฮ์ในที่สุด
5. การใคร่ครวญถึงจุดประสงค์ของการมีชีวิต – มนุษย์ไม่ได้ถูกสร้างมาเพื่อความสนุกสนานหรือการสะสมสิ่งก่อสร้างเพียงอย่างเดียว แต่ถูกสร้างมาเพื่อเคารพภักดีอัลลอฮ์และทำความดีต่อเพื่อนมนุษย์