Surja Esh-Shu'ara — Ajet 136

Kuptimet e fjalëve:

• Sevaun 'alejna: Është e njëjtë për ne, nuk dallon asgjë.
• Ewa'azte: A na këshillove dhe na paralajmërove.
• Minel va'idhine: Nga ata që këshillojnë dhe paralajmërojnë.

Tefsiri i Ajetit:

Kur Pejgamberi i Allahut, Shuajbi a.s., vazhdoi t'i ftojë njerëzit e tij në besim dhe t'i këshillojë ata me fjalë të buta dhe paralajmërime, ata iu përgjigjën me indiferencë të plotë dhe mendjemadhësi, duke i thënë: "Për ne është krejtësisht e njëjtë – si të na këshillosh e të na paralajmërosh, ashtu edhe të mos e bësh këtë. Ne nuk do të të besojmë dhe nuk do të heqim dorë nga ajo që jemi duke praktikuar." Ata e barazuan këshillën e tij me heshtjen, duke treguar kështu ngurtësinë e zemrave të tyre dhe refuzimin kategorik për të pranuar të vërtetën. Kjo ishte një pikë kulmore e kokëfortësisë së tyre, sepse ata nuk thjesht e refuzuan thirrjen, por e përçmuan atë dhe e trajtuan si diçka që nuk ka asnjë vlerë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Dërgimi i pejgamberëve dhe këshillimi i njerëzve është një mirësi e madhe nga Allahu, por disa njerëz e refuzojnë këtë mirësi për shkak të mendjemadhësisë dhe kokëfortësisë së tyre.
2. Thirrësi në rrugën e Allahut nuk duhet të dëshpërohet nga refuzimi i njerëzve, sepse detyra e tij është vetëm të përcjellë mesazhin, ndërsa udhëzimi është vetëm në duart e Allahut.
3. Ajeti tregon se indiferenca ndaj këshillave dhe paralajmërimeve është një shenjë e vdekjes së zemrës dhe largimit nga rruga e drejtë.
4. Në këtë ajet ka ngushëllim për besimtarët që përballen me refuzim dhe tallje, sepse edhe pejgamberët e mëdhenj u përballën me të njëjtën gjë, por ata qëndruan të vendosur në thirrjen e tyre.
5. Islami na mëson se këshilla dhe urtësia duhet të vazhdojnë edhe kur njerëzit refuzojnë, sepse fara e mirë mund të mbijë në zemrat që sot duken të ngurta, por nesër mund të hapen për të vërtetën.