සූරා අෂ්-ෂුආරා — ආයාත් 136

වචනවල අර්ථ:

• سَوَاءٌ عَلَيْنَا – අපට සමානයි, එක හා සමානයි.
• أَوَعَظْتَ – ඔබ අවවාද කළෙහිද? (බිය ගන්වා, මෘදු කරන වදන්වලින් අවවාද කිරීම)
• الْوَاعِظِينَ – අවවාද කරන්නන් (උපදේශකයින්)

අර්ථ විවරණය:

නබි ශුආයිබ් (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තම සමූහයාට අවවාද කළ විට, ඔවුන් පිළිතුරු දෙමින් මෙසේ පැවසූහ: “ඔබ අපට අවවාද කළත්, නැතහොත් ඔබ අවවාද කරන්නන් අතරින් නොවී සිටියත් එය අපට සමානය. ඔබේ මෙම අවවාදය අපගේ හදවත් වෙනස් නොකරයි. අපි ඔබව විශ්වාස නොකරමු. අප වර්තමානයේ සිටින තත්ත්වයෙන් අප ඉවත් නොවන්නෙමු.” එනම්, ඔවුන් අවවාදයට සවන් දීම ප්රතික්ෂේප කළ අතර, එය ඔවුන් කෙරෙහි කිසිදු බලපෑමක් ඇති නොකරන බව දැඩි ලෙස ප්රකාශ කළහ. ඔවුන්ගේ මෙම ප්රතිචාරය පෙන්නුම් කරන්නේ ඔවුන් අහංකාරකමින් හා මුරණ්ඩුකමින් පිරී සිටි බවයි. ඔවුන් සත්යය අසා දැනගෙන සිටියද, එය පිළිගැනීමට ඔවුන්ගේ සිත් අකමැති විය.

උපදේශාත්මක පාඩම්:

1. අවවාදයේ සහ උපදේශයේ වටිනාකම ඇත්තේ එය පිළිගන්නා අයටය. එය ප්රතික්ෂේප කරන්නන්ට අවවාදය අපතේ යයි. එසේ වුවද, සත්යය ප්රකාශ කිරීමේ වගකීම ඉටු කිරීම අප මත පැවරී ඇත.
2. ධර්ම දූතයින්ගේ ඉවසීම හා ස්ථීරභාවය අපට මහා පාඩමකි. ඔවුන් කෙතරම් ප්රතික්ෂේප කිරීම්වලට මුහුණ දුන්නද, ඔවුන්ගේ මෙහෙවර අත් නොහැරියෝය.
3. මුරණ්ඩුකම සහ අහංකාරය මිනිසාව සත්යයෙන් ඈත් කරන මහා බාධක වේ. එබැවින් අප සැමවිටම සත්යය පිළිගැනීමට සූදානම් විය යුතු අතර, අපගේ වැරදි දැනගත් විට ඒවා නිවැරදි කිරීමට පසුබට නොවිය යුතුය.
4. අල්ලාහ්ගේ මඟ පෙන්වීම සහ එය ප්රතික්ෂේප කිරීම අතර ඇති වෙනස අතිමහත්ය. එබැවින් අප අල්ලාහ්ගෙන් මඟ පෙන්වීම ඉල්ලා සිටිය යුතු අතර, අපගේ හදවත් යහමඟ තබා ගැනීමට උන්වහන්සේගේ උපකාරය පැතිය යුතුය.