Shu'aro surasi — Oyat 142

Kalimalarning ma'nolari:

• Aхўйуҳум – ularning birodari, qavmdoshlari.
• Taqvo – Allohdan qo‘rqib, Uning buyruqlariga itoat etish va gunohlardan saqlanish.

Tafsir:

Esingizdami, o‘sha paytda ularning qavmdoshi, o‘z qabilasidan bo‘lgan Solih alayhissalom ularga shunday dedi: "Allohning azobidan qo‘rqib, Unga taqvodor bo‘lmayapsizlarmi? Yolg‘iz Ungagina ibodat qilib, Uning oldida gunohlardan saqlanmaysizlarmi?" U ularni Allohning jazosidan ogohlantirib, faqat Unga ibodat qilishga da’vat qildi. U o‘zi Alloh tomonidan yuborilgan elchi ekanini, bu risolatni Allohdan olganini va uni o‘ziga yuklangan vazifa sifatida bajarayotganini bildirdi. U ularni Allohning azobidan hazar qilishga va o‘zi da’vat qilayotgan narsaga itoat etishga chaqirdi. Shuningdek, u o‘zining nasihati va hidoyati evaziga ulardan hech qanday haq yoki mukofot so‘ramasligini, uning mukofoti faqat butun olamlarning Robbisi bo‘lgan Alloh zimmasida ekanini ta’kidladi.

Foydalar:

• Payg‘ambarlarning o‘z qavmlariga bo‘lgan mehr-muruvvati va ularni to‘g‘ri yo‘lga boshlashdagi g‘amxo‘rligi namoyon bo‘ladi.
• Da’vatning asosiy poydevori – taqvoga chaqirish va Allohning azobidan ogohlantirish ekani o‘rgatiladi.
• Xalqni hidoyat qilishda hech qanday dunyoviy mukofot kutmaslik, faqat Allohning roziligini ko‘zlash lozimligi ta’kidlanadi.
• Payg‘ambarlarning o‘z jamoalari bilan munosabati mehr-oqibat va birodarlikka asoslangan bo‘lishi kerakligi ko‘rsatiladi.