சூரா அஷ்-ஷுஅரா — வசனம் 142

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• أَخُوهُمْ (அவர்களின் சகோதரர்): இங்கு "சகோதரர்" என்பது இரத்த உறவை மட்டும் குறிக்காமல், அவர்களின் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர் என்ற பொருளிலும் வருகிறது. ஸாலிஹ் (அலை) அவர்கள் ஸமூத் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர் என்பதால் அவர்கள் "சகோதரர்" என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
• أَلَا تَتَّقُونَ (நீங்கள் இறையச்சம் கொள்ள மாட்டீர்களா?): அல்லாஹ்வின் வேதனையை அஞ்சி, அவனுக்கு மட்டுமே வழிபட வேண்டும் என்ற பொருளில் கூறப்படும் அறிவுரை.

விளக்கம்:

ஸமூத் சமூகத்திற்கு அல்லாஹ்வின் தூதராக அனுப்பப்பட்ட ஸாலிஹ் (அலை) அவர்கள், தம் சமூக மக்களிடம் அன்பும் பரிவும் நிறைந்த தொனியில் அழைப்பு விடுத்தார்கள். அவர்கள் சொன்னார்கள்: "நீங்கள் அல்லாஹ்வை அஞ்சி, அவனுடைய வேதனையிலிருந்து உங்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள மாட்டீர்களா? ஏன் இந்தச் சிலைகளை வழிபட்டு, உங்களைப் படைத்த இறைவனை மறந்து விட்டீர்கள்? அல்லாஹ்வின் தண்டனைக்கு நீங்கள் பயப்பட வேண்டாமா?"

இந்த வசனத்தில் ஸாலிஹ் (அலை) அவர்கள் தம் சமூகத்தினரை "சகோதரர்களே" என்று அழைத்தது, அவர்கள் மீது அவர் கொண்டிருந்த அன்பையும், அவர்களை நல்வழிப்படுத்த வேண்டும் என்ற உண்மையான விருப்பத்தையும் காட்டுகிறது. அவர் அவர்களை அச்சுறுத்தும் விதத்தில் அல்ல, மாறாக அன்போடும் இரக்கத்தோடும் அழைத்தார். "நீங்கள் இறையச்சம் கொள்ள மாட்டீர்களா?" என்ற இந்தக் கேள்வி, அவர்களின் மனசாட்சியைத் தட்டி எழுப்பும் விதத்தில் அமைந்துள்ளது.

பயன்கள்:

1. நல்லதைப் போதிக்கும் போது அன்பான தொனியிலும், மென்மையான வார்த்தைகளிலும் அழைப்பது மிகச் சிறந்த முறையாகும். ஸாலிஹ் (அலை) அவர்கள் "சகோதரர்களே" என்று அன்புடன் அழைத்தது இதற்குச் சான்று.
2. இறையச்சம் (தக்வா) என்பது ஒவ்வொரு மனிதனின் வாழ்விலும் மிக முக்கியமான பண்பாகும். அது மனிதனைத் தீமைகளிலிருந்து காக்கிறது.
3. தூதர்கள் தம் சமூகத்தினருக்கு நன்மையையே விரும்பினார்கள்; அவர்களிடம் எந்தவிதமான தனிப்பட்ட நலனோ, பொருளாதார எதிர்பார்ப்போ இல்லை. அவர்களின் ஒரே நோக்கம் மக்களை நல்வழிப்படுத்துவதே.
4. இந்த வசனம் நமக்குக் கற்றுத்தரும் பாடம்: நம் சகோதரர்கள், உறவினர்கள், நண்பர்கள் அனைவரையும் நல்ல விஷயங்களுக்கு அழைக்க வேண்டும்; அவர்கள் தவறான பாதையில் சென்றால், அவர்களை மீட்க முயற்சிக்க வேண்டும்.
5. அல்லாஹ்வின் வேதனையை நினைவூட்டுவது மனிதனைத் திருத்தும் சிறந்த வழிகளில் ஒன்றாகும். இறுதி நாளின் கணக்கு, மறுமையின் தண்டனை போன்றவற்றை நினைவூட்டுவது மனிதனைப் பாவங்களிலிருந்து விலக்குகிறது.