Сураи Аш-Шуара — Оят 146

1. Маънои калимаҳо:

• أَتُتْرَكُونَ: Оё шумо тарк карда мешавед? Яъне: Оё шумо дар ҳолати худ боқӣ гузошта мешавед?
• مَا هَاهُنَا: Он чизҳое, ки дар ин ҷо ҳастанд; яъне неъматҳо ва хушӣҳои дунё.
• آمِنِينَ: Дар амон ва бехатар буда, аз ҳаводис ва азоб дар эминӣ.

1. Тафсири оят:

Оё шумо гумон мекунед, ки ҳамеша дар ин дунё бо он неъматҳое, ки дар ихтиёри шумост — боғҳо, чашмаҳо, зироатҳо ва нахлистонҳо — ҳамеша боқӣ мемонед ва ҳеҷ гоҳ аз ин дунё намеравед? Оё шумо фикр мекунед, ки аз марг, азоб ва нестшавӣ дар амон хоҳед буд ва ҳеҷ хатар ва ҳисобу китобе дар пеш нест? Ин гумон ботил аст, зеро дунёи фонӣ ҷои ҷовидонӣ нест ва ҳар неъмате, ки дар он аст, рӯзе ба поён мерасад. Аллоҳ таоло ин оятро барои огоҳ кардани бандагонаш овардааст, то онҳо ба ғурур ва худписандӣ дода нашаванд ва бидонанд, ки ин дунё танҳо озмоишгоҳ аст.

1. Фоидаҳои оят:

• Ин оят ба инсон мефаҳмонад, ки дунёи фонӣ ҷои ҷовидонӣ нест ва ҳар неъмате, ки дорад, муваққатӣ аст.
• Даъват мекунад, ки инсон ба ҷои ғурур ва худписандӣ ба Аллоҳ таоло шукр гузорад ва неъматҳои Ӯро дар роҳи некӣ истифода барад.
• Огоҳӣ медиҳад, ки ҳар кас рӯзе аз ин дунё меравад ва ба ҳисобу китоби амалҳояш хоҳад расид.
• Ин оят ба инсон ҳисси масъулият ва омодагӣ барои охиратро тақвият мекунад ва ӯро ба сӯи амалҳои нек ва тақво ҳидоят менамояд.