සූරා අෂ්-ෂුආරා — ආයාත් 146

වදන්හි අර්ථ:

* أَتُتْرَكُونَ – නුඹලා අත්හැර දමනු ලබන්නෙහුද?

* فِي مَا هَاهُنَا – මෙහි (මෙලොව) ඇති දැයෙහි

* آمِنِينَ – ආරක්ෂිතව, බියක් නොමැතිව

අර්ථ විවරණය:

නුඹලා සිතන්නේ නුඹලා මෙලොව ඇති මෙම සම්පත් අතර සදාකාලිකව රැඳී සිටිනු ඇතැයිද? එනම්, මරණය, විනාශය හෝ දඬුවම පිළිබඳ කිසිදු බියක් නොමැතිව, නුඹලා මෙහි ආරක්ෂිතව අත්හැර දමනු ලබනු ඇතැයි නුඹලා බලාපොරොත්තු වන්නෙහුද? මෙය ආද් සමූහයාට අනතුරු අඟවමින් කරන ලද ප්රශ්නාර්ථ වාක්යයකි. ඔවුහු උයන්, දිය උල්පත්, ගොවිපළවල් සහ මෘදු හා ඉදුණු ගෙඩි සහිත ඉඳි ගස් අතර සුවපහසු ජීවිතයක් ගත කළහ. කඳුකරයේ නිවාස කැටයම් කිරීමේ දක්ෂතාවය ද ඔවුන් සතු විය. නමුත් මෙම සියලු සැප සම්පත් සදාකාලික නොවේ. ඔවුන් මෙලොව ජීවිතයේ අනිත්යතාවය අමතක කර, අහංකාර වී, පණිවිඩකරුවන් බොරු කළහ. එබැවින් ඔවුන්ට දඬුවම අනිවාර්ය විය. මෙම ප්රශ්නය ඔවුන්ගේ මෙම මායාව බිඳ දැමීම සඳහා වන අතර, ඔවුන් මෙලොව සැප සම්පත්වල ගැලී සිටියද, එය සදාකාලික නොවන බවත්, ඔවුන් අනිවාර්යයෙන්ම මරණයට හා විනාශයට මුහුණ දෙන බවත් මතක් කර දීමකි.

උපදේශ සහ පාඩම්:

* මෙලොව ජීවිතය සුළු කාලයක් සඳහා පමණි. එහි සැප සම්පත් කෙතරම් බහුල වුවත්, එය සදාකාලික නොවන බව අප මතක තබා ගත යුතුය.

* අල්ලාහ්ගේ දඬුවම අනිවාර්යයෙන්ම පැමිණෙන්නේය. කිසිවෙකුට එයින් පැන යා නොහැක.

* භෞතික සම්පත් හා සුඛෝපභෝගී ජීවිතය පුද්ගලයෙකු අල්ලාහ්ට කීකරු වීමෙන් හා ඔහුගේ පණිවිඩකරුවන් අනුගමනය කිරීමෙන් වළක්වා නොගත යුතුය.

* අල්ලාහ්ගේ ආශීර්වාද ලැබීමෙන් පසු අහංකාර වීම හා පාපයන් කිරීම විනාශයට හේතු වේ.

* අල්ලාහ්ගේ දයාව හා කරුණාව අපට ලැබී ඇති සියලු යහපත් දේ සඳහා අප කෘතඥ විය යුතු අතර, ඒවා උපයෝගී කර ගත යුත්තේ ඔහුගේ අනුග්රහය ලබා ගැනීමටය.