Sura Asz-Szu'ara — Werset 152

Znaczenie słów:

• يُفْسِدُونَ – czynią zepsucie, szerzą zło i nieposłuszeństwo.
• فِي الْأَرْضِ – na ziemi, wśród ludzi i w życiu społecznym.
• وَلَا يُصْلِحُونَ – i nie czynią dobra, nie naprawiają tego, co zepsuli, nie podporządkowują się temu, co nakazał Bóg.

Tafsir (wyjaśnienie):

Te słowa są częścią przestrogi, którą prorok Szujajb (pokój z nim) skierował do swojego ludu. Opisują one ludzi, którzy przekroczyli granice w nieposłuszeństwie wobec Boga i trwają w tym uporczywie. Są to osoby, które szerzą zepsucie na ziemi przez popełnianie grzechów, szerzenie niesprawiedliwości, oszustwa w handlu i innych przejawów niegodziwości. Nie poprzestają na tym, lecz również nie czynią żadnych starań, aby naprawić siebie ani innych – nie wracają do posłuszeństwa Bogu, nie wypełniają Jego przykazań i nie porzucają tego, co zakazane. Ich postawa jest czystym zepsuciem, pozbawionym jakiegokolwiek dobra lub skruchy. Dlatego Prorok Szujajb ostrzegł ich przed karą Bożą i wezwał do posłuszeństwa, aby nie podążali za tymi, którzy doprowadzają siebie i innych do zguby.

Korzyści płynące z tej wersetu:

1. Ukazuje ona, jak wielkim złem jest szerzenie zepsucia na ziemi – zarówno w sferze moralnej, jak i społecznej – oraz że jest to cecha ludzi, którzy zasługują na gniew Boga.
2. Werset ten uczy nas, że prawdziwy muzułmanin nie tylko powstrzymuje się od zła, ale także aktywnie dąży do czynienia dobra i naprawiania tego, co zepsute – w sobie, w swojej rodzinie i w społeczeństwie.
3. Przypomina nam, że posłuszeństwo Bogu i przestrzeganie Jego przykazań jest źródłem ładu i pomyślności na ziemi, podczas gdy porzucenie tego prowadzi do chaosu i zguby.
4. Zachęca nas do słuchania rad ludzi sprawiedliwych i do unikania naśladowania tych, którzy szerzą zepsucie, nawet jeśli są oni liczni lub wpływowi.
5. Werset ten pokazuje, że islam jest religią, która dąży do budowania społeczeństwa opartego na sprawiedliwości, dobroci i wzajemnym szacunku – co jest największym dobrem dla ludzkości.