Shu'aro surasi — Oyat 152

Kalimalarning ma'nolari:

• يُفْسِدُونَ – buzg‘unchilik qiladilar, yomon ishlar tarqatadilar.
• لَا يُصْلِحُونَ – yaxshilikka intilmaydilar, o‘zlarini ham, boshqalarni ham isloh qilmaydilar.

Tafsir:

Bu oyatda Alloh taolo o‘z payg‘ambari Shuayb alayhissalom orqali odamlarni ogohlantirib, ularni haddan oshuvchi, isrofgarchilik qiluvchi kimsalarga bo‘ysunishdan qaytarmoqda. Bu kimsalar yer yuzida buzg‘unchilik qiladigan, turli gunoh va ma’siyatlarni keltirib chiqaradigan, odamlarni to‘g‘ri yo‘ldan ozdiradigan kishilardir. Ular nafaqat o‘zlari yomon ishlarni qiladilar, balki boshqalarni ham buzuqlikka chorlaydilar. Ularning qilgan ishlarida hech qanday yaxshilik, isloh yo‘q – ular faqat buzadilar, lekin tuzatmaydilar. Ular o‘z nafslarini ham, jamiyatni ham isloh qilishdan yuz o‘giradilar, Allohning buyruqlariga bo‘ysunmaydilar. Bunday kimsalarning oxiri halokatdir, shuning uchun ularning yo‘lidan borishdan ogoh bo‘lish lozim.

Foydalar:

1. Yer yuzida buzg‘unchilik qilish – katta gunoh bo‘lib, insonni Allohning rahmatidan uzoqlashtiradi.
2. Har bir musulmon nafaqat o‘zini yaxshilashga, balki jamiyatni isloh qilishga ham intilishi kerak.
3. Yomon kimsalarning gapiga kirib, ularning yo‘lini tutish – insonni halokatga olib boradi.
4. Isloh qiluvchi, yaxshilikka chorlovchi bo‘lish – payg‘ambarlarning fazilati bo‘lib, bu xislat har bir mo‘minga namunadir.
5. Buzg‘unchilik va isloh o‘rtasidagi farqni anglab, doimo yaxshilik tarafida turish – haqiqiy imonning belgisidir.