Suurah Ash-Shu'araa — Aayad 152

Macnada Erayada:

• يُفْسِدُونَ: waxay ku fidiyaan dhulka xumaan, fasaad, iyo caasiyo.
• وَلَا يُصْلِحُونَ: mana hagaajiyaan nafahooda iyo dadka kuwa kale, mana ku camal falaan waxa Ilaahay faray.

Tafsiirka:

Allaah wuxuu ka sheekeynayaa hadalkii Nebi Shu'ayb oo u digayay qoomkiisii, isagoo ku leh: Ka baqa ciqaabta Ilaahay, oo aqbala waanadayda, hana raacina amarka kuwa xadgudbay oo ku madax adaygay caasiyada Eebbe. Kuwaas waa kuwa ku fidiya dhulka fasaad iyo xumaan, sida gaalnimada, dhiig-baxa, xadgudubka, iyo falalka kale ee xun, mana hagaajiyaan nafahooda iyo dadka kale kuwa ku camal fala toosnaanta iyo caabudidda Eebbe. Waxay ku mashquulsan yihiin fasaadka oo keliya, isla markaana ka fogaadaan wanaagga iyo islaaxaanta, sidaas darteed waa kuwa ku halligaaya naftooda iyo ummadahoodaba.

Faa'iidooyin laga qaadan karo aayaddan:

1. Fasaadka iyo xumaanta dhulka ku faafin waa mid ka mid ah sababaha ugu weyn ee kuwa xun xumaan ku kacaan, Islaamkuna wuxuu farayaa ilaalinta dhulka iyo nolosha dadka.
2. Mu'uminku waa inuu noqdaa qof wax hagaajiya oo islaaxayn ku camal fala, isagoon ahayn qof fasaad ku faafin.
3. Digtoonaanta iyo ka fogaanshaha kuwa xumaan ku faafiya ayaa ah qayb ka mid ah nolosha Islaamka, maxaa yeelay Ilaahay wuxuu ku amray in la iska jiro dadka fasaadka ku faafiya.
4. Islaaxaanta (hagaajinta) waa astaan ka mid ah astaamaha mu'uminka, waxayna u horseedaa nolol wanaagsan adduun iyo aakhiraba.