سورت شعراء — آیت 152

1. د کلمو معناوې:

• يُفْسِدُونَ: فساد کوي، خرابي کوي
• فِي الْأَرْضِ: په ځمکه کې
• وَلَا يُصْلِحُونَ: او اصلاح نه کوي

1. د آيت تفسير:

دا هغه کسان دي چې په ځمکه کې د خپلو ګناهونو او نافرمانيو په واسطه فساد خپروي، او خپل ځانونه د الله تعالی په اطاعت سره نه سمبالوي. دوی د الله تعالی د احکامو څخه سرغړونه کوي، د شرک او معاصي په خپرولو سره د خلکو ترمنځ خرابي رامنځته کوي، او د الله تعالی په لاره کې د اصلاح هڅې نه کوي. دوی نه يوازې دا چې خپل ځانونه د ګناه له لارې تباه کوي، بلکې په ټولنه کې د فساد د خپرولو سبب ګرځي، او د الله تعالی د عذاب مستحق کېږي.

1. ګټې او عبرتونه:

• دا آيت موږ ته ښيي چې د ځمکې پر مخ فساد کول او د الله تعالی د احکامو څخه سرغړونه کومه کوچنۍ خبره نه ده، بلکې دا د الله تعالی د عذاب سبب ګرځي.
• مؤمن بايد تل د اصلاح هڅه وکړي، نه د فساد او خرابۍ، ځکه چې الله تعالی اصلاح کوونکي خوښوي.
• دا آيت موږ ته دا درس راکوي چې د ګناه او فساد لاره د تباهۍ لاره ده، او د الله تعالی اطاعت او د نيکۍ خپرول د برکت او سعادت لاره ده.
• مسلمان بايد داسې کسانو څخه ځان وساتي چې په ځمکه کې فساد کوي او اصلاح نه کوي، او د دوی له ملګرتيا څخه ډډه وکړي.