ซูเราะฮฺ อัช-ชุอะรออ์ — อายะฮฺ 152

คำสำคัญที่ควรทราบ:

• يُفْسِدُونَ (ยุฟซิดูน): ก่อความเสียหาย ทำลาย ทำให้เสื่อมเสีย
• فِي الْأَرْضِ (ฟิลอัรฎ์): ในแผ่นดิน บนโลกนี้
• لَا يُصْلِحُونَ (ลายุศลิฮูน): ไม่ปรับปรุงแก้ไข ไม่ทำความดี

การตีความหมาย:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงกลุ่มชนที่ถูกตำหนิว่าเป็นผู้ที่ก่อความเสียหายในแผ่นดิน และไม่เคยทำสิ่งที่เป็นประโยชน์หรือปรับปรุงแก้ไขให้ดีขึ้น พวกเขาคือผู้ที่มุ่งมั่นทำความชั่วและละเลยการทำความดี พวกเขากระทำการฝ่าฝืนคำสั่งของอัลลอฮ์อย่างต่อเนื่อง แพร่กระจายความเสื่อมเสียและความชั่วร้ายไปทั่วแผ่นดิน โดยไม่มีความพยายามใดๆ ที่จะแก้ไขตนเองให้กลับมาอยู่ในหนทางที่ถูกต้อง หรือปฏิบัติตามคำสั่งใช้ของพระองค์

พวกเขาคือผู้ที่ถูกกล่าวถึงในบริบทของการตักเตือนของท่านนบีชุอัยบ์ (อะลัยฮิสสลาม) ที่เตือนประชาชาติของเขาให้ยำเกรงอัลลอฮ์ และไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของผู้ที่ทำผิดต่อตนเอง ซึ่งเป็นผู้ที่หมกมุ่นอยู่กับการทำบาปและการกดขี่ โดยไม่มีความดีใดๆ ที่จะชดเชยความชั่วที่พวกเขากระทำ

บทเรียนที่ได้รับ:

1. การก่อความเสียหายในแผ่นดินเป็นลักษณะของคนชั่วที่ควรหลีกเลี่ยงอย่างยิ่ง เพราะมันส่งผลกระทบต่อสังคมและมนุษยชาติโดยรวม
2. มุสลิมต้องเป็นผู้ที่สร้างสรรค์และปรับปรุง ไม่ใช่ผู้ทำลาย ไม่ว่าจะเป็นทรัพย์สิน สิ่งแวดล้อม หรือศีลธรรมของสังคม
3. การละเลยการทำความดีก็เป็นความผิดเช่นกัน ไม่ใช่เพียงแค่การทำความชั่วเท่านั้นที่ต้องละเว้น แต่ต้องขวนขวายทำความดีด้วย
4. อิสลามสอนให้เรามีความรับผิดชอบต่อสังคม ไม่นิ่งเฉยต่อความเสียหายที่เกิดขึ้น และพยายามแก้ไขให้ดีขึ้นตามกำลังความสามารถ
5. การเป็นผู้ที่อัลลอฮ์ทรงรักนั้น ต้องเป็นผู้ที่นำความดีงามมาสู่แผ่นดิน ไม่ใช่ผู้ที่เพิ่มพูนความเสื่อมเสีย