سوره شعراء — آيت 152

1) لفظن جي معنيٰ:

• يُفْسِدُونَ: فساد ڦهلائيندا آهن، خرابيون پيدا ڪندا آهن.
• الْأَرْضِ: زمين، دنيا.
• لَا يُصْلِحُونَ: اصلاح نه ڪندا آهن، سُڌارو نه آڻيندا آهن.

2) تفسير:

هي آيت انهن ماڻهن جي باري ۾ آهي جيڪي زمين تي فساد ڦهلائيندا آهن، يعني گناهن، نافرمانين ۽ بي ايمانيءَ کي پکيڙيندا آهن، ۽ پنهنجي اندر ۽ ٻاهر ڪا به اصلاح نه آڻيندا آهن. نه پاڻ الله جي فرمانبرداري اختيار ڪندا آهن ۽ نه ئي ٻين کي نيڪيءَ ڏانهن سڏيندا آهن. انهن جو ڪم صرف خرابي پکيڙڻ آهي ۽ سُڌارو ڪرڻ کان پاسو ڪرڻ آهي. اهڙن ماڻهن جي اڳواڻيءَ ۾ اچڻ کان پرهيز ڪرڻ گهرجي، ڇاڪاڻ ته اهي نه پاڻ سنڀرندا آهن ۽ نه ٻين جي ڀلائيءَ جو سوچيندا آهن.

3) فائدا:

• هي آيت اسان کي سيکاريندي آهي ته فساد پکيڙڻ ۽ اصلاح نه ڪرڻ الله جي ناراضيءَ جو سبب آهي.
• اسان کي گهرجي ته هميشه نيڪيءَ ۽ سُڌارو ڪرڻ واري واٽ اختيار ڪريون ۽ اهڙن ماڻهن جي صحبت کان بچون جيڪي خرابيون پکيڙيندا آهن.
• قرآن مجيد اسان کي زندگيءَ جو صحيح رستو ڏيکاري ٿو ۽ اسان کي ترغيب ڏئي ٿو ته پاڻ ۾ سُڌارو پيدا ڪريون ۽ ٻين جي به ڀلائيءَ جو سوچيون.
• الله جي فرمانبرداري ۽ نيڪ عمل ئي اسان کي دنيا ۽ آخرت ۾ ڪاميابي ڏئي سگهندا آهن.