سورت شعراء — آیت 170

د کلمو معناګانې:

• فَنَجَّيْنَاهُ: مونږ هغه (لوط علیه السلام) ته نجات ورکړ.
• وَأَهْلَهُ: د هغه کورنۍ او پیروان.
• أَجْمَعِينَ: ټول، پرته له استثنا.

تفسیر:

کله چې د لوط علیه السلام قوم د عذاب مستحق شو، الله تعالی د خپل پیغمبر دعا قبوله کړه او هغه یې د هغه کورنۍ او ټولو هغو کسانو سره چې پر هغه یې ایمان راوړی و، له هغه سخت عذاب څخه وژغوره. خو د هغه له کورنۍ څخه یوه بوډۍ ښځه (د هغه میرمن) چې له قوم سره یې په کفر او فساد کې برخه اخیستې وه، له نجات څخه بې برخې پاتې شوه او له هلاک شویو سره یوځای شوه. دا د الله تعالی عدل او حکمت ښکارندوی دی چې نجات یوازې د مؤمنانو لپاره دی، نه د هغو کسانو لپاره چې له پیغمبر سره د کورنۍ اړیکه لري خو په ایمان کې ورسره نه دي.

فایدې:

• دا چې الله تعالی خپل پیغمبران او مؤمنان تل له مصیبتونو څخه ژغوري، او دا د مؤمنانو لپاره لوی تسلیت دی.
• ایمان د نجات معیار دی، نه د کورنۍ اړیکې؛ نو هر څوک باید د خپل ایمان په پیاوړتیا هڅه وکړي.
• د پیغمبرانو دعاګانې قبولېږي، او دا موږ ته زده کوي چې په سختو حالاتو کې الله ته دعا وکړو.
• د کفر او فساد پایله تل هلاکت دی، حتی که هغه څوک د پیغمبر کورنۍ ته هم اړوند وي؛ دا د الله د عدل ښکارنده ده.