سوره شعرا — آیه 174

معانی کلمات:

• آیة: نشانه، عبرت و پند.
• مؤمنین: باوردارندگان و تصدیقکنندگان.

تفسیر آیه:

خداوند متعال پس از بیان سرگذشت قوم لوط و عذاب هولناکی که بر آنان نازل شد، میفرماید: به راستی در این ماجرا و عذابی که بر آن قوم نازل گردید، نشانه و عبرتی بزرگ برای پندگیرندگان وجود دارد. اما بیشتر آنان با وجود دیدن این نشانهها و شنیدن این داستانها، ایمان نیاوردند و بر تکذیب خود باقی ماندند. این جمله بیانگر آن است که قوم لوط با آنکه شاهد معجزات و هشدارهای پیامبرشان بودند، جز اندکی از آنان ایمان نیاوردند و سرانجام به عذاب الهی گرفتار شدند. این آیه در حقیقت تسلیتی برای پیامبر اسلام صلیاللهعلیهوسلم است که همچنان که پیامبران پیشین با تکذیب و انکار قوم خود مواجه بودند، او نیز با چنین وضعیتی روبهروست و نباید از ایمان نیاوردن بیشتر مردم اندوهگین شود.

فواید و پیامهای آیه:

• در سرگذشت اقوام پیشین، عبرتها و پندهای فراوانی برای انسانهای خردمند نهفته است که میتواند آنان را از گمراهی بازدارد.
• ایمان آوردن، توفیقی الهی است و تنها کسانی به آن دست مییابند که با بصیرت و درک صحیح، نشانههای خداوند را بپذیرند.
• پیامبران الهی نباید از ایمان نیاوردن اکثریت مردم ناامید شوند؛ چرا که وظیفه آنان تنها رساندن پیام الهی است و هدایت به دست خداوند است.
• سرنوشت قوم لوط و دیگر اقوام تکذیبکننده، هشداری جدی برای همه انسانهاست که عاقبت تکبر و سرکشی در برابر فرمان الهی، نابودی و عذاب است.