Shu'aro surasi — Oyat 174

Kalimalarning ma'nolari:

• Inna fī zālika la-āyah: Albatta, bunda (ya'ni, Lut qavmiga tushgan azobda) katta ibrat va saboq bor.
• Wa mā kāna aktharuhum mu'minīn: Ularning ko'plari imon keltiruvchi bo'lmaganlar.

Tafsir:

Ushbu oyatda Alloh taolo Lut qavmining boshiga tushgan dahshatli azobni eslatib, unda ibrat oluvchilar uchun katta belgi va saboq borligini bayon qilmoqda. Ular fahsh ishni (g'ayri tabiiy jinsiy aloqani) oshkora qilganlari, payg'ambarlarini yolg'onga chiqarganlari va gunohda davom etganlari uchun halokatga uchradilar. Ular ustiga osmondan tosh yog'dirildi va yer ularni ostin-ustun qildi. Bu voqea keyingi avlodlar uchun o'git va pand-nasihat bo'lib qoldi. Biroq, ularning ko'pchiligi bu mo''jizalarni ko'rganlaridan keyin ham imon keltirmadilar, chunki ularning qalblari muhrlangan va iymondan yiroq edi. Bu hol barcha payg'ambarlarning qavmlariga xos bo'lgan odat edi — ozgina qismi iymon keltirar, ko'pchiligi esa kufrda qolib ketardi.

Foydalar:

• Allohning azobi adolatli va hikmatli bo'lib, gunohkor qavmlarni ibrat uchun halok qilishi — Uning qudrati va hukmronligining belgisidir.
• Tarixdagi o'tgan ummatlarning voqealari biz uchun saboq va pand-nasihatdir; ularni o'qib, o'ylab, xulosa chiqarishimiz lozim.
• Iymon — insonni halokatdan qutqaruvchi eng buyuk ne'matdir. Qavmlar azobga giriftor bo'lganlarida, faqat mo'minlar najot topganlar.
• Payg'ambarlarga qarshi chiqish va gunohlarda davom etish — halokatning asosiy sababidir.
• Inson ko'p mo''jiza va dalillarni ko'rsa ham, agar qalbi pok bo'lmasa, iymon keltirmaydi. Shu bois, qalbni tarbiyalash va uni gunohlardan tozalash muhimdir.