Sura Asz-Szu'ara — Werset 18

Znaczenie słów:

• „Walidan” (وَلِيدًا) – małe dziecko, niemowlę, które dopiero co przyszło na świat.
• „Labithta” (وَلَبِثْتَ) – pozostałeś, spędziłeś czas.
• „Min umurika” (مِنْ عُمُرِكَ) – z twojego życia, z twoich lat.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Faraon zwrócił się do Mojżesza (niech będzie z nim pokój) z wyrzutem i próbą przypomnienia mu rzekomych łask, jakie okazał mu w przeszłości. Powiedział: „Czy nie wychowaliśmy cię u nas jako małe dziecko, gdy byłeś jeszcze niemowlęciem? Czy nie spędziłeś wśród nas wielu lat swojego życia, dorastając w naszym domu i pod naszą opieką?”. Faraon chciał w ten sposób przypomnieć Mojżeszowi o swoim „dobrodziejstwie”, aby skłonić go do wdzięczności i powstrzymać od głoszenia prawdy. Mówiąc to, miał na myśli fakt, że Mojżesz wychował się w pałacu faraona, korzystając z jego ochrony i środków do życia. Jednakże to przypomnienie było jedynie próbą manipulacji, ponieważ to Bóg – nie faraon – był prawdziwym Opiekunem Mojżesza i to On zaplanował jego los, aby wyrósł w domu wroga, by później stać się jego przeciwnikiem. Faraon nie wspomniał jednak o zbrodni, jaką Mojżesz popełnił przypadkiem – zabiciu człowieka – ani o tym, że Mojżesz uciekł z Egiptu, co później stało się pretekstem do dalszych oskarżeń.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Wdzięczność należy się przede wszystkim Bogu – wszelkie dobra i okoliczności życia pochodzą od Niego, nawet jeśli pozornie przychodzą przez ludzi. Faraon myślał, że to on jest dobroczyńcą, ale prawdziwym Dawcą był Allah.
2. Przypominanie o łaskach nie może być narzędziem zniewolenia – prawdziwa wiara nie opiera się na interesownych układach, lecz na szczerości wobec Boga i prawdy.
3. Cierpliwość i mądrość w głoszeniu prawdy – Mojżesz nie dał się sprowokować ani zastraszyć; jego odpowiedź (w kolejnych wersetach) pokazuje, że człowiek wierzący potrafi stawić czoła nawet najpotężniejszemu władcy, opierając się na sile Bożej pomocy.
4. Ochrona Boża nad Jego prorokami – to Allah wychował Mojżesza w domu wroga, aby przygotować go do wielkiej misji. To uczy nas, że Bóg ma plan dla każdego człowieka i potrafi obrócić nawet trudne okoliczności w dobro.
5. Unikanie arogancji władzy – Faraon użył swojej pozycji, by upokorzyć Mojżesza, ale prawdziwa wielkość nie polega na majątku czy władzy, lecz na posłuszeństwie Bogu i obronie sprawiedliwości.