Surja Esh-Shu'ara — Ajet 18

Kuptimi i fjalëve:

• Nurebbike (نُرَبِّكَ): të rritëm, të edukojmë, të kujdesemi për ty.
• Velîden (وَلِيدًا): fëmijë i vogël, foshnjë.
• Lebithe (لَبِثْتَ): qëndrove, mbetë.
• Min umurike sinîn (مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ): disa vjet nga jetës sate.

Tefsiri i Ajetit:

Kur Musai (paqja qoftë mbi të) iu drejtua Faraonit me fjalët e Allahut dhe e ftoi atë në besim, Faraoni u përgjigj me arrogancë dhe me qëllim që t’ia mbyllë gojën, duke iu referuar mirësisë që i kishte bërë atij në të kaluarën. Ai i tha: "A nuk të rritëm ne në shtëpinë tonë kur ishe fëmijë i vogël, dhe a nuk qëndrove ti tek ne disa vjet nga jeta jote?!" Me këtë ai donte t’i kujtonte Musait "mirësinë" e tij, duke menduar se kjo do ta bënte atë të ndihej borxhli dhe të hiqte dorë nga thirrja e tij. Por Faraoni nuk e kuptonte se kjo ishte pjesë e planit hyjnor, sepse Allahu e kishe rritur Musain në shtëpinë e armikut të Tij, pikërisht për ta bërë atë të dërguar dhe për ta përmbysur pushtetin e tij.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Fuqia e Allahut mbi të gjitha planet: Allahu e rriti Musain në shtëpinë e Faraonit, armikut të Tij, për ta bërë atë mjet të shpëtimit të popullit të tij. Kjo tregon se asnjë plan njerëzor nuk mund të ndalojë vullnetin e Allahut.
2. Mirësitë e kësaj bote nuk e justifikojnë mohimin: Të mirat materiale që një person i bën tjetrit nuk e justifikojnë atë që të mbetet në mosbesim dhe t’i kundërvihet të vërtetës. E vërteta është mbi çdo mirënjohje ndaj krijesave.
3. Qëndrueshmëria e pejgamberëve: Musai (a.s.) nuk u tundua nga kujtimet e Faraonit për mirësitë e tij, por qëndroi i fortë në thirrjen e tij, duke na mësuar se besimtari nuk duhet të ndikohet nga presionet apo fjalët e kundërshtarëve.
4. Rëndësia e edukimit të fëmijëve: Ajeti tregon se si edukimi i fëmijës në një mjedis të caktuar mund të ndikojë në të ardhmen e tij, por në fund, udhëzimi është nga Allahu, i Cili i jep urtësi kujt të dojë.