Sura Asz-Szu'ara — Werset 184

Znaczenie słów:

• „Wattaqū” – bójcie się, bądźcie świadomi, strzeżcie się.
• „Al-dżibillah” – stworzenia, ludy, pokolenia; oznacza tu pierwsze społeczności ludzkie, które żyły przed nimi.
• „Al-awwalīn” – pierwsi, dawni, poprzednicy.

Tafsir (wyjaśnienie):

W tym wersecie prorok Szujajb (pokój z nim) zwraca się do swojego ludu, wzywając ich do bojaźni Bożej i ostrzegając przed karą, która może ich spotkać. Mówi im: „Bójcie się Tego, który was stworzył i stworzył pierwsze pokolenia, które były przed wami”. Chodzi tu o przypomnienie, że Bóg – Stwórca wszystkiego – jest również Tym, który ma władzę nad życiem i śmiercią. Skoro On powołał do istnienia ich samych oraz wszystkich ludzi, którzy żyli przed nimi, to z pewnością może ich ukarać za nieposłuszeństwo i grzechy, tak jak ukarał dawne narody, które odrzucały posłańców.

Słowo „al-dżibillah” oznacza stworzenie lub grupę ludzi, a „al-awwalīn” – tych, którzy byli pierwsi, czyli dawne społeczności, takie jak lud Noego, lud Huda, lud Saliha czy lud Lota. Werset ten ma charakter przestrogi: skoro Bóg stworzył pierwszych ludzi, to ma pełną władzę nad nimi i nad wszystkimi kolejnymi pokoleniami. Nikt nie jest poza Jego zasięgiem, a Jego kara jest sprawiedliwa i nieunikniona dla tych, którzy trwają w zepsuciu i odrzucają prawdę.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Świadomość stworzenia prowadzi do bojaźni Bożej – Kiedy człowiek zastanawia się nad tym, że Bóg go stworzył i dał mu życie, powinno to wzbudzić w nim pokorę i szacunek wobec Stwórcy oraz skłonić do przestrzegania Jego przykazań.
2. Lekcja z historii dawnych narodów – Przypomnienie o losie poprzednich pokoleń, które zostały ukarane za swoje grzechy, uczy nas, że Bóg jest sprawiedliwy i że nikt nie ucieknie przed Jego sądem. Historia jest nauczycielką – powinniśmy wyciągać wnioski z błędów przeszłości.
3. Jedność ludzkości w stworzeniu – Werset ten przypomina, że wszyscy ludzie – dawni i współcześni – są stworzeniami Boga. To buduje poczucie wspólnoty i odpowiedzialności, a także pokazuje, że Bóg troszczy się o każde pokolenie i posyła do nich posłańców, aby prowadzić ich ku dobru.
4. Bojaźń Boża jako fundament życia – Prawdziwa wiara nie polega tylko na słowach, ale na czynach wynikających z bojaźni przed Bogiem. Ten werset uczy, że bojaźń Boża chroni człowieka przed popełnianiem zła i skłania go do naprawy swoich postaw.
5. Zachęta do refleksji nad własnym życiem – Skoro Bóg stworzył nas i wie o nas wszystko, powinniśmy żyć w sposób, który jest Mu miły, unikając krzywdy wobec innych i dbając o sprawiedliwość w społeczeństwie.