Surat Asy-Syu'ara — Ayat 184

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• وَاتَّقُوا (wattaqū): Padha ngati-ati lan wedi marang Allah, nglakoni prentahe lan nyingkiri larangane.
• الْجِبِلَّةَ (al-jibillah): Makhluke, umate, utawa bangsa-bangsa sing wis kepungkur.
• الْأَوَّلِينَ (al-awwalīn): Wong-wong sing biyen, umat-umat sadurunge.

1. Tafsir ayat:

Allah SWT ngandhani marang para umate supaya padha wedi lan ngati-ati marang siksa-Ne Allah, yaiku Dzat sing wis nitahake awake dhewe lan uga nitahake umat-umat sadurunge. Awake dhewe iki ora ana apa-apane, mung titah sing gumantung marang Allah. Dene umat-umat biyen uga padha-padha titahing Allah, padha diwenehi urip lan rezeki, nanging akeh sing kufur lan nglakoni dosa, mula banjur ditibani siksa. Mula saka iku, awake dhewe kudu ngati-ati aja nganti kaya dheweke, kudu wedi marang Allah sing wis paring nikmat urip lan nikmat liya-liyane. Kanthi eling marang kekuwasaane Allah sing nitahake kabeh, awake dhewe dadi luwih gampang nindakake kabecikan lan nyingkiri panggoda.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ngelingake awake dhewe yen kabeh iki titahing Allah, mula kudu tansah syukur lan ora sombong.
• Nuwanake rasa wedi marang Allah iku tandha iman sing bener, lan bisa nuntun marang urip sing luwih tentrem lan berkah.
• Crita umat-umat biyen dadi piwulang supaya awake dhewe ora nglakoni dosa sing padha, lan gelem mertobat marang Allah.
• Islam mulangake supaya awake dhewe eling marang asal-usule, yaiku saka Allah, lan bakal bali marang Allah, mula kudu tansah ngati-ati ing saben tumindak.
• Kanthi mangerteni yen Allah iku Maha Kuwasa lan Maha Welas, awake dhewe dadi luwih tresna marang agama lan gelem nggatekake dhawuhe.