سورت شعراء — آیت 199

د معاني کلمو (معانی الفاظ):

• فَقَرَأَهُ: نو هغه (قرآن) ولولی
• عَلَيْهِم: د هغوى پر مخ
• مَا كَانُوا بِهِ مُؤْمِنِينَ: دوى به هېڅكله هم پرې ایمان نه راوړي

تفسیر (تفسیر آیت):

که مونږ دا قرآن داسې یو چا ته نازل كړى وى چې عربي ژبه يې نه پېژندله، او هغه يې دوى (قریشو) ته په خپله ژبه ولوستى، نو دوى به هم پرې ایمان نه راوړى وى. ځكه چې د دوى كفر او انكار د دليل او پوهې له نشتوالي نه نه و، بلكې د دوى زړونه د سركشۍ او كينې له امله تړلي وو. دوى به ويلى وى چې مونږ دا نه پوهېږو او دا به د دوى د بې باورۍ بهانه ګرځېدله. همدارنګه الله تعالی د مجرمینو په زړونو كې د قرآن انكار دومره پیاوړی كړى دى چې هغه په كې رېښې كړي دي، او دا د دوى د ظلم او جرم له امله دى. نو دوى به تر هغه وخته پورې په قرآن ایمان نه راوړي تر څو چې هغه سخت عذاب وویني چې ورسره وعده شوي دي.

فايدې (فوائد):

• دا آیت مونږ ته دا ښیي چې د ایمان راتلل د دلیل او معجزې په لیدو پورې نه دی تړلى، بلكې اصلي خبره د زړه پاكي او د حق د منلو لېوالتیا ده.
• الله تعالی پر خپل بنده د دې نعمت له امله چې قرآن يې په خپله ژبه نازل كړى دى، احسان كړى دى؛ نو مونږ باید د دې نعمت قدر وكړو او د هغه په پوهېدو او عمل كولو كې هڅه وكړو.
• كفر او سركشي د انسان زړه دومره سختوي چې حق يې نه شي منلى؛ نو مونږ باید د زړه د نرمۍ او د حق د منلو لپاره الله ته دعا وكړو.