Surja Esh-Shu'ara — Ajet 206

Kuptimet e fjalëve:

• ثُمَّ – pastaj, më pas.
• جَاءَهُم – u erdhi atyre.
• مَّا كَانُوا يُوعَدُونَ – ajo që u ishte premtuar (dënimi).

Tefsiri i Ajetit:

Kjo varg vjen si vazhdim i pyetjes retorike që i bëhet Pejgamberit ﷺ, ku Allahu i Lartësuar thotë: "A e ke parë (a e di ti), nëse Ne u japim atyre jetë të gjatë dhe i lëmë të kënaqen me begatitë e kësaj bote për vite me radhë, duke ua vonuar dënimin, a do të mendojnë se janë të sigurt? Jo, aspak! Sepse pas gjithë atij kënaqësie dhe afati të zgjatur, do t'u vijë atyre dënimi që u është premtuar qysh më parë nga ana e Allahut, i cili është i pashmangshëm."

Kjo do të thotë se vonesa e dënimit nuk do të thotë se ai është anuluar, por është thjesht një afat i caktuar nga Allahu. Kur të vijë ai moment, asnjë forcë nuk mund ta ndalojë atë dënim, dhe atëherë do t'u bëhet e qartë atyre se ajo që u premtohej nga të dërguarit ishte e vërtetë e plotë, por ata nuk i besuan dhe talleshin me të.

Përfitimet që nxirren nga kjo varg:

1. Durimi dhe besimi në premtimin e Allahut: Nga ky ajet mësojmë se çdo gjë ka afatin e vet të caktuar tek Allahu. Vonimi i ndëshkimit për jobesimtarët nuk duhet të na bëjë të dyshojmë në drejtësinë e Allahut, sepse Ai është i përpiktë në premtimet e Tij.
2. Paralajmërim për ata që mashtrohen nga jeta e kësaj bote: Ata që kënaqen me begatitë e kësaj bote dhe harrojnë jetën tjetër, duke menduar se janë të sigurt nga dënimi, duhet ta dinë se fundi i tyre është i hidhur nëse vazhdojnë në mosbesim dhe mëkate.
3. Ngushëllim për besimtarët: Ky ajet i ngushëllon besimtarët që shohin jobesimtarët të lumtur dhe të pasur në këtë botë, duke u thënë se fundi i tyre është dënimi i premtuar, ndërsa besimtarët kanë shpërblimin te Allahu.
4. Rëndësia e pendimit para se të vijë dënimi: Njeriu duhet ta shfrytëzojë kohën e tij para se të vijë afati, sepse kur të vijë dënimi i premtuar, nuk do të ketë më mundësi pendimi apo kthimi.