Surja Esh-Shu'ara — Ajet 207

Kuptimet e fjalëve:

• مَا أَغْنَى: Çfarë dobie dha, nuk u ndihmoi aspak.
• يُمَتَّعُونَ: Gëzonin, kënaqeshin me begatitë e jetës së kësaj bote.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar tregon se çfarëdo kënaqësie dhe begatie që jobesimtarët kanë shijuar në jetën e kësaj bote – qoftë pasuri, shëndet, jetë të gjatë apo kënaqësi të tjera – nuk do t'u sjellë asnjë dobi as në momentin e dënimit, as në Ditën e Gjykimit. Ajo që ata kanë shijuar gjatë jetës së tyre të kaluar në mohim dhe mosbindje ndaj Allahut, nuk do të jetë në gjendje t'i mbrojë ata nga dënimi i cili është i sigurt dhe i pashmangshëm. Të gjitha ato begati kanë mbaruar dhe janë zhdukur, duke mos lënë asnjë dobi për ata përballë dënimit hyjnor. Ata e vonuan dënimin, por kur ai të vijë, asgjë nga ajo që kanë shijuar nuk do t'i shpëtojë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Begatitë e kësaj bote janë të kufizuara dhe të përkohshme, prandaj njeriu i mençur nuk duhet të mashtrohet prej tyre dhe të harrojë jetën e përjetshme.
2. Dënimi i Allahut është i sigurt për ata që vazhdojnë në mohim dhe mosbindje, edhe nëse vonohet.
3. Nxitim për t'u kthyer në pendim para se të vijë dënimi, sepse pas tij asnjë pendim nuk pranohet.
4. Kjo botë me të gjitha kënaqësitë e saj nuk është qëllim në vetvete, por mjet për të arritur kënaqësinë e Allahut dhe lumturinë e përjetshme.
5. Tërheqja e vëmendjes së muslimanit që të mos ketë zili ndaj jobesimtarëve për begatitë që gëzojnë, sepse ato begati janë vetëm një sprovë dhe jo shenjë nderimi nga Allahu.