سوره شعراء — آيت 206

1. لفظن جي معنيٰ ۾ وضاحت:

• ”ثُمَّ“: پوءِ، ان کان پوءِ.
• ”جَاءَهُم“: انهن وٽ آيو، انهن تي نازل ٿيو.
• ”مَّا“: اها شيءِ، اهو انجام.
• ”كَانُوا“: اهي هئا.
• ”يُوعَدُونَ“: جن جو واعدو انهن سان ڪيو پئي ويو.

1. تفسير:

اي نبي! ڇا توهان ان ڳالهه تي غور ڪيو آهي ته جيڪڏهن اسان انهن ماڻهن کي گهڻا ئي سال دنيا جي زندگي ۾ آسودگي ۽ نعمتن سان بهرپور رکون ۽ انهن جي عمرون ڊگهيون ڪريون، پر آخرڪار اهو ئي عذاب انهن تي اچي ٿو پهچي، جنهن جو واعدو انهن سان ڪيو پئي ويو؟ پوءِ انهن کي انهن سڀني نعمتن ۽ آسودگين جو ڪو به فائدو نه ٿو پهچي، ۽ نه ئي انهن جي ڊگهي زندگي انهن کي بچائي سگهي ٿي. جڏهن موت جو وقت اچي ٿو ۽ عذاب نازل ٿئي ٿو، تڏهن سڀ دنياوي سامان ۽ عيش عشرت بيڪار ٿي وڃن ٿا. هي آيت ان ڳالهه جي ياد ڏياري ٿي ته دنيا جي زندگي عارضي آهي، ۽ آخرت جو انجام يقيني آهي. جيڪي ماڻهو دنيا جي عارضي نعمتن ۾ مست ۽ غافل ٿي وڃن ٿا ۽ آخرت کي وساري ويهن ٿا، انهن لاءِ اهو ئي انجام آهي جنهن جو واعدو انهن سان ڪيو ويو هو.

1. فائدا ۽ سبق:

• دنيا جي زندگي عارضي ۽ فاني آهي، ان تي غرور ڪرڻ ۽ ان ۾ مست ٿي وڃڻ مناسب ناهي.
• الله تعاليٰ جو واعدو سچو آهي ۽ اهو ضرور پورو ٿيندو، ڀلي دير سان ئي سهي.
• ڊگهي عمر ۽ دنياوي آسودگي انسان کي دوکي ۾ نه وجهي، ڇاڪاڻ ته آخرڪار هر شيءِ ختم ٿيڻي آهي.
• انسان کي گهرجي ته دنيا کي آخرت لاءِ گذرگاهه سمجهي ۽ نيڪ عملن ۾ مشغول رهي.
• هي آيت اسان کي ترغيب ڏئي ٿي ته اسان قرآن جي تعليمات تي عمل ڪريون، آخرت جي حساب ڪتاب تي يقين رکون، ۽ دنيا جي عارضي لذتن کي مقصد زندگي نه بڻايون.