Surat Asy-Syu'ara — Ayat 208

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• أَهْلَكْنَا (ahlaknaa): Ingsun (Allah) numpes, nyirnakake.
• قَرْيَةٍ (qaryah): Negara, kutha, utawa sawijining umat/pendhudhuk.
• مُنذِرُونَ (mundziruun): Wong-wong kang menehi pepeling utawa peringatan, yaiku para rasul.

2) Jlentrehaning ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT ngandharake menawa Panjenengane ora bakal numpes sawijining kutha utawa umat sadurunge ngutus para rasul marang dheweke. Para rasul mau diutus kanggo menehi pepeling lan peringatan marang umat kasebut, supaya padha ngerti apa kang dadi dalan kaslametan lan apa kang ndadekake karusakan. Mula, sadurunge siksa tumiba, wis ana peringatan kang cetha saka Allah lumantar para rasul. Iki nuduhake keadilan Allah, amarga Panjenengane ora bakal nyiksa sawijining umat kanthi sewenang-wenang tanpa ngirim utusan kang menehi peringatan luwih dhisik. Dadi, saben umat kang diajab siksa iku wis mesthi wis tau diutus rasul kang ngelingake.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake yen Allah iku Maha Adil. Panjenengane ora bakal nyiksa sawijining umat sadurunge menehi peringatan lumantar para rasul.
• Ayat iki ngelingake kita yen saben umat wis tau diutus rasul, mula ora ana alesan kanggo padha mbangkang marang Allah.
• Ayat iki nuwuhake pangarep-arep lan rasa syukur, amarga Allah tansah menehi dalan lan peringatan sadurunge siksa.
• Ayat iki ngajak kita supaya padha nggatekake lan nglakoni piwulang para rasul, amarga iku dalan kaslametan.
• Ayat iki nuduhake yen Islam iku agama kang kebak pitutur lan peringatan, supaya manungsa padha eling lan bali marang dalan kang bener.