Surah Ash-Shu'ara — Aya 51

Ma’anonin Kalmomin:

• نَطْمَعُ: muna fata da bege mai ƙarfi.
• خَطَايَانَا: laifofinmu da kurakuranmu.
• أَن كُنَّا: saboda mun kasance.
• أَوَّلَ الْمُؤْمِنِينَ: na farko da suka yi imani (a cikin mutanen Fir’auna).

Fassarar Ayar:

Waɗannan kalmomi magana ce ta masihirta (sihirbaza) waɗanda suka yi imani da annabi Musa (A.S.) bayan sun ga mu’ujizarsa. Suna cewa wa Fir’auna: “Babu wata cuta a gare mu daga azabar da za ka yi mana a duniya, domin lalle mun koma zuwa ga Ubangijinmu a Lahira, kuma shi ne zai ba mu lada mai girma. Muna fata da bege cewa Ubangijinmu zai gafarta mana laifofinmu da muka aikata a baya, musamman shirka da kafirci, domin mun kasance na farko da suka yi imani da Musa kuma suka gaskata shi a cikin mutanena.” Wannan magana tana nuna cewa imaninsu ya kasance mai ƙarfi da gaskiya, domin sun fifita yardar Allah a kan fushin Fir’auna, kuma sun yi tsammanin rahamar Allah da gafararsa a kan azabar duniya.

Fa’idodin Darasi:

1. Imani da Allah yana ba da ƙarfin hali da natsuwa a zuciya, har ma a lokacin wahala da azaba.
2. Kyakkyawan zato ga Allah da begen gafararsa yana daga cikin manyan ayyukan ibada, kuma Allah yana gafarta wa wanda ya tuba daga shirka da sauran laifuffuka.
3. Mutumin da ya yi imani da gaskiya kuma ya kasance daga farkon masu bin gaskiya, yana da daraja mai girma a wurin Allah, kuma wannan yana kara masa kusanci da rahamar Allah.
4. Yana nuna cewa imani ba wai kawai magana ba ne, amma aiki da sadaukarwa, kamar yadda masihirta suka sadaukar da rayukansu domin Allah.
5. Wannan ayar tana ƙarfafa mu mu yi gaggawar tuba da komawa ga Allah, kuma kada mu yi yanke kauna daga rahamarsa, ko da mun aikata manyan laifuffuka.