Shu'aro surasi — Oyat 92

Kalimalarning ma'nolari:

• Qil: aytildi, deyildi.
• Tubih: tanbeh, qoralash ma'nosida.

Tafsir:

Qiyomat kuni ularga — Allohdan o'zga narsalarga ibodat qilgan mushriklarga — tanbeh va qoralash tarzida aytiladi: "Sizlar dunyoda Allohni qo'yib, o'sha ibodat qilgan narsalaringiz — butlar, sanamlar va boshqa ma'budlaringiz qani, qayerda? Sizlar ularni O'zingizga yaqinlashtiradi, shafoat qiladi, deb da'vo qilardingiz. Endi ularni chaqiring-chi, sizlarga yordam bersinlar, azobni sizlardan qaytarsinlar! Ular o'zlariga ham yordam bera olmaydilar, sizlarni himoya qilishlari esa aslo mumkin emas."

Bu so'z ularning o'zlarini aldaganliklarini, butlarga bo'lgan ishonchlari behuda ekanini ochiq-oydin ko'rsatadi. O'sha kuni ular o'zlarining butlarini ham, ularga bo'lgan umidlarini ham yo'qotadilar va hech qanday yordamchisiz qoladilar.

Foydalar:

1. Bu oyat insonga yagona ma'bud — Alloh ekanini va Undan o'zga narsalarga sig'inishning oxiri ziyon va nadomat ekanini o'rgatadi.
2. Qiyomat kuni har bir inson o'z amali va e'tiqodiga qarab javob berishi, dunyoda qilgan har bir ishi hisobga olinishini eslatadi.
3. Insonni faqat Allohga tavakkal qilishga, Ungagina suyanishga va Undan o'zga narsalarga umid bog'lamaslikka chorlaydi.
4. Bu oyat mo'minlarga haqiqiy najot yo'li — Allohning birligiga iymon keltirish va Ungagina ibodat qilish ekanini ko'rsatib, ularni bu yo'lda mustahkam bo'lishga undaydi.