Suurah Ash-Shu'araa — Aayad 92

Macnaha Erayada:

"Waqiila lahum" - waxaa lagu dhihi doonaa iyaga iyadoo la ixtiraamayo oo la qiyaasayo.

"Ayna ma kuntum ta'buduun" - meeye waxa aad caabudi jirteen (sanamyada) ee aad ka dhigateen Eebe ka sokow.

Tafsiirka:

Maalinta Qiyaamaha, marka dadka gaalada ah la horgeeyo Naarta, waxaa lagu qayliyaa iyagoo lagu ceebaynayo oo lagu dagaalaynin: "Meeye sanamyadii aad caabudi jirteen Adduunkii, kuwaa aad ka dhigateen Eebe ka sokow? Ma waxay idiin gargaarayaan maanta, oo ma waxay idinka difaacayaan Cadaabka? Haa, ma jiro wax gargaar ah iyo wax difaaca ah, waxayna ku caddaan doontaa inay yihiin kuwo khasaaray oo cidla ah, iyaga iyo sanamyadooduba."

Faa'iidooyin:

1. Tan waxay muujinaysaa in caabudista wax kasta oo Eebe ka sokow ay tahay khiyaano iyo khasaare, waana in dadku ku toobad keenaan oo ay u noqdaan Eebe keliya.
2. Waxay ku digaysaa in sanamyada iyo waxyaalaha la caabudo ayan waxba u tarayn dadka Maalinta Qiyaamaha, markaas waa in qofku ku tiirsanaado Eebe oo kaliya, isagoo ka fogaada shirkiga.
3. Waxay ku boorrinaysaa in dadku xaqiijiyaan caqiidadooda oo ay ku adkeystaan Tawxiidka, si ay uga badbaadaan ceebta iyo caddibaadda Maalinta Qiyaamaha.