சூரா அஷ்-ஷுஅரா — வசனம் 92

சொற்பொருள்:

• وَقِيلَ لَهُمْ – (அவர்களிடம்) கூறப்படும்.
• أَيْنَ – எங்கே?
• مَا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ – நீங்கள் வணங்கிக் கொண்டிருந்தவை (தெய்வங்கள்).

விளக்கம்:

மறுமை நாளில், இணைவைப்பாளர்கள் நரகத்தின் பக்கம் கொண்டு செல்லப்படும்போது, அவர்களை நோக்கி நிந்தனைக் குரலில் கேட்கப்படும்: "நீங்கள் அல்லாஹ்வையன்றி வணங்கிக் கொண்டிருந்தவை எங்கே? அந்தச் சிலைகளும் தெய்வங்களும் இன்று உங்களுக்கு உதவ வரக்கூடாதா? அவை உங்களை இந்த வேதனையிலிருந்து காப்பாற்ற முடியுமா? அல்லது தங்களுக்குத் தாங்களே ஏதேனும் பயனடையச் செய்து கொள்ள முடியுமா?" — இவ்வாறு அவர்களுக்கு எந்தப் பதிலும் இல்லை; அவர்கள் வணங்கியவை அனைத்தும் மறைந்து போய்விட்டன. அந்தக் கேள்வியே அவர்களின் அறியாமையையும், வீண் நம்பிக்கையையும் வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டும். அவர்கள் உலகில் எத்தனையோ பொருட்களைத் தெய்வங்களாக்கி வணங்கினார்கள் — கற்கள், மரங்கள், நட்சத்திரங்கள், மனிதர்கள், ஷைத்தான்கள் — ஆனால் அந்த நாளில் அவை அனைத்தும் அவர்களைக் கைவிட்டு விடும். அவர்களுக்கு உதவி செய்ய யாரும் இருக்க மாட்டார்கள்.

பயன்கள்:

1. மறுமை நாளில் இணைவைப்பின் பயனற்ற தன்மை முழுமையாக வெளிப்படும்; அன்று எந்தப் பரிந்துரையும், உதவியும் அல்லாஹ்வின் அனுமதியின்றி கிடைக்காது.
2. உலகில் மனிதன் எதை வணங்குகிறானோ, அதுவே அவனுக்கு மறுமையில் சாட்சியாகவோ அல்லது எதிரியாகவோ மாறும். எனவே, வணக்கத்திற்குரியவன் ஒரே ஒருவன் — அல்லாஹ் மட்டுமே.
3. இந்தக் கேள்வி மனிதனைச் சிந்திக்க வைக்கிறது: நாம் இன்று வணங்குவது உண்மையில் நமக்கு உதவும் சக்தியுடையதா? அல்லது நம்மைப் போலவே உதவியற்றதா?
4. இறைவனை மட்டும் வணங்குவதே வெற்றிக்கான பாதை; அது மனதுக்கு அமைதியையும், வாழ்க்கைக்கு நேர்மையையும் தருகிறது.
5. இந்த வசனம் முஸ்லிம்களுக்கு ஏகத்துவத்தின் மேன்மையை நினைவூட்டுகிறது — அல்லாஹ்வை மட்டும் வணங்குபவர்களுக்கு மறுமையில் கவலையும் பயமும் இல்லை என்பதை உறுதிப்படுத்துகிறது.