Surat Asy-Syu'ara — Ayat 96

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• قَالُوا (qaalū): padha ngucap, padha ngomong.
• وَهُمْ (wa hum): lan dheweke padha.
• فِيهَا (fīhā): ing njero (neraka).
• يَخْتَصِمُونَ (yakhtaṣimūn): padha padu, padha tukaran, padha ora setuju siji lan sijine.

2) Tegese ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT nyritakake kahanane wong-wong kafir lan musyrik nalika wis mlebu ing neraka. Ing kono, dheweke padha ngomong lan padha padu siji lan sijine. Sing padha padu yaiku antarane wong-wong kang biyen nyembah saliyane Allah karo sing padha disembah, utawa antarane wong-wong kang padha ngetutake pimpinan-pimpinan kang nasarake dheweke.

Dheweke padha ngakoni yen biyen ing donya padha ana ing kesasar kang cetha banget. Padha ngakoni yen anggone padha nyembah saliyane Allah iku luput gedhe, amarga mung Allah kang pantes disembah. Dheweke uga padha nyalahake wong-wong kang biyen ngajak dheweke marang kesasar, yaiku para pimpinan lan wong-wong kang ala kang dadi sebab dheweke padha mlebu neraka.

Dadi, ing ayat iki digambarake yen ing neraka iku wong-wong kafir ora mung nampa siksa, nanging uga padha padu lan saling nyalahake. Sing siji nyalahake sing liyane, kabeh padha ngakoni lupute dhewe-dhewe, nanging wis ora ana gunane maneh amarga kabeh wis kasep.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake awake dhewe supaya ora gampang ngetutake wong liya ing bab kang ala, utamane ing bab nyembah saliyane Allah. Sing kudu dadi panutan yaiku Rasulullah SAW lan wong-wong kang bener imane.
• Kita kudu ngati-ati marang pimpinan utawa kanca kang ngajak marang kesasar, amarga ing akhirat mengko bakal padha saling nyalahake lan ora ana kang bisa nulungi.
• Ayat iki nuduhake yen ing akhirat iku ana pertanggungjawaban kang nyata. Kabeh tumindak ing donya bakal diadili kanthi adil dening Allah SWT.
• Kita dielingake supaya enggal-enggal mertobat lan bali marang dalan kang bener, sadurunge kabeh dadi kasep. Mumpung isih ana ing donya, isih ana kesempatan kanggo mbenahi awake dhewe.
• Ayat iki uga nuduhake yen tauhid (ngesakake Allah) iku dadi dhasar kang paling penting ing agama. Sapa kang ninggalake tauhid, mesthi bakal rugi ing donya lan akhirat.
• Kanggo wong-wong kang pengin slamet, ayo padha sinau bab agama kanthi bener, aja mung ngetutake tanpa ngerti dhasare, supaya ora kalebu wong-wong kang padha padu ing neraka kaya kang digambarake ing ayat iki.