سوره نمل — آیه 56

معانی کلمات:

• «آلَ لُوطٍ»: خاندان و پیروان لوط (علیهالسلام).
• «یَتَطَهَّرُونَ»: خود را پاکیزه میدارند و از پلیدیها و زشتیها دوری میکنند.

تفسیر آیه:

پاسخ قوم لوط به دعوت و اندرزهای این پیامبر بزرگوار، جز این نبود که با تمسخر و استهزا به یکدیگر گفتند: «خاندان لوط را از شهر و دیار خود بیرون کنید؛ زیرا اینها افرادی هستند که خود را پاکیزه میدارند و از انجام کارهای زشت و پلید ما دوری میکنند.» آنان این سخن را از روی ریشخند و تحقیر گفتند، چرا که پاکدامنی و پرهیز از گناه را عیبی بزرگ میشمردند و کسانی را که از فحشا و اعمال ناپاک خودداری میکردند، مسخره میکردند. آنان نه تنها از دعوت حق نپذیرفتند، بلکه تصمیم گرفتند تا پیامبر خدا و مؤمنان همراه او را از شهر خود بیرون کنند، تا بتوانند در گناه و فساد خود آزادانه ادامه دهند.

فواید و پیامهای آیه:

• پاکدامنی و دوری از گناه، همواره مورد تمسخر اهل فساد قرار میگیرد، اما مؤمن باید بر حق و پاکی خود استوار بماند و از سخنان نابخردان نهراسد.
• جامعه فاسد، افراد صالح را برای خود مزاحم میداند و میکوشد آنان را از محیط خود بیرون کند؛ اما خداوند همواره یاور بندگان پاکدامن خود است.
• این آیه نشان میدهد که دعوت به نیکی و مبارزه با فساد، ممکن است با دشمنی و آزار مواجه شود، اما پاداش الهی برای صابران و پاکان، بزرگ و جاودانه است.
• عبرت از سرنوشت قوم لوط، ما را به اهمیت پاکی فردی و اجتماعی و دوری از رفتارهای ناپسند رهنمون میسازد و نشان میدهد که عاقبت تمسخر دین و پاکان، نابودی و عذاب الهی است.