Surah An-Naml — Aya 56

Ma’anonin Kalmomi:

• آلَ لُوطٍ: Iyalan Annabi Luƙudu (A.S.) da mabiyansa.
• يَتَطَهَّرُونَ: Suna tsarkake kansu daga duk wani abu mai ƙazanta, musamman daga aikata luwadi da sauran munanan ayyuka.

Tafsirin Ayar:

Bayan da Annabi Luƙudu (A.S.) ya yi wa mutanensa gargaɗi da nasiha, suka ƙi yarda, kuma suka nuna girman kai, to babu wani amsa da suka mayar masa face suka ce wa juna: “Ku fitar da iyalan Luƙudu daga garinku!” Suna nufin Annabi Luƙudu da waɗanda suka yi imani da shi. Dalilin da suka kawo shi kuwa shi ne: “Lallai su mutane ne masu tsarkake kansu,” suna nufin suna nisantar da kansu daga aikata luwadi da sauran ƙazanta ayyuka. Amma su ba su yi wannan magana ba don suna jin daɗin tsarkaka ba, a’a, suna yin izgili da ba’a ne a kansu, domin suna ganin tsarkaka abin ba’a ne, alhali kuwa su kansu sun nutse cikin ƙazanta da munanan ayyuka. Wannan magana ta nuna matuƙar girman kai da taurin zuciya da suka kai, har suka kori Annabin Allah da mabiyansa daga garinsu.

Fa’idodin Darasi:

1. Mun san cewa mutanen da suka nace a kan zunubai suna ƙin masu kyautatawa, har ma suna fitar da su daga garuruwansu, kamar yadda mutanen Luƙudu suka yi wa Annabinsu.
2. Tsarkaka da nisantar ƙazanta abu ne mai daraja a gaban Allah, ko da mutane suka yi ba’a da izgili a kai.
3. Ayar tana nuna mana cewa luwadi babbar ƙazanta ce da Allah ya haramta, kuma al’ummar da ta rungume ta tana cikin haɗari mai girma.
4. Imani da Allah yana buƙatar haƙuri da juriya, domin masu imani za su fuskanci izgili da cutarwa daga masu zunubi, amma sakamako mai kyau yana jiran masu haƙuri.