Ан-Намль сүресі — Аят 56

1. Сөздердің мағынасы:

• جَوَابَ — жауап, қайтарылған сөз.
• آلَ لُوطٍ — Лұттың әулеті, яғни Лұт пайғамбар мен оған иман келтірген адамдар.
• قَرْيَتِكُمْ — қалаларың, елді мекендерің (Содом қаласы).
• يَتَطَهَّرُونَ — тазаланады, пәктік сақтайды; бұл жерде әдепсіз істерден бойын аулақ ұстайды деген мағынада.

1. Тәпсірі:

Лұт пайғамбарының қауымы оны ұзақ уақыт бойы иманға шақырғанына қарамастан, оған ешқандай ақылға қонымды жауап қайтара алмады. Олардың жалғыз «жауабы» — бір-біріне: «Лұттың әулетін қалаларыңнан қуып шығарыңдар! Өйткені олар өте таза адамдар, біздің істеп жүрген істерімізге араласпайды» деп айту болды. Олар бұл сөзді мазақ ету, келеке ету мақсатында айтты. Шын мәнінде, Лұттың әулеті сол қауымның жасап жүрген жиіркенішті, әдепсіз істерінен бойын аулақ ұстап, пәктік пен тазалықты сақтаған адамдар еді. Олар сол лас істерге қатыспай, тіпті оларға қарсылық танытып, теріс екенін айтып жүрген. Ал қауым олардың осы тазалығын кемшілік ретінде көрсетіп, оларды араларынан қуып шығуды ұйғарды. Бұл — иман мен пәктікке қарсы қоғамның адасқандығының айқын көрінісі.

1. Алынатын ғибраттар:

• Иман мен тазалық әрқашан қоғамда құрметке лайық; тіпті қарсыластар да мойындайтындай, мүмин адамның пәктігі мен әдептілігі айқын көрінеді.
• Қоғам бұзылған кезде ол өзінің ішіндегі таза адамдарды жек көріп, олардан құтылуға тырысады; бұл — тарихта қайталанып отыратын заңдылық.
• Лұт пайғамбардың әулеті сияқты, қоршаған орта қанша бұзылса да, пәктік пен әдепті сақтау — үлкен құндылық және Алланың разылығына жеткізетін жол.
• Қияметке дейін әрбір мүмин адам өз ортасында жақсылық пен тазалықтың үлгісі болуға тырысуы керек; бұл — иманның көрінісі және Исламның сұлулығы.