Surat An-Naml — Ayat 71

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• وَيَقُولُونَ (wa yaqūlūna): lan padha ngucap.
• مَتَىٰ (matā): kapan.
• هَٰذَا الْوَعْدُ (hādzal-wa'du): janji iki, yaiku janji bab siksa.
• إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ (in kuntum shādiqīn): yen kowe kabeh padha bener.

1. Tafsir ayat:

Wong-wong kafir saka kaumé Nabi Muhammad ﷺ padha takon kanthi cara ngece lan ngecewa: "Kapan janji siksa kang diwedharake dening kowe lan para pengikutmu iku bakal kelakon? Yen kowe pancen bener ing omonganmu, ayo buktèkna saiki." Padha ngucap mangkono amarga ora percaya marang dina kebangkitan lan ora yakin yen siksa Allah iku nyata. Padha nganggep janji iku mung omongan kosong, mula banjur njaluk supaya enggal-enggal ditibakake. Ing kene katon cetha sipat sombong lan gumedheé wong-wong kafir, amarga padha nantang marang kuwasané Allah. Satemene, Allah iku Maha Sabar lan ora kesusu nurunake siksa; Dheweke menehi wektu marang manungsa supaya padha tobat lan bali marang dalan kang bener. Nanging yen wis tekan wektuné, ora ana siji waé kang bisa ngalangi utawa nyepetake.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita supaya ora gumedhe lan ora nantang marang janjiné Allah, amarga kabeh janji Allah iku mesthi kelakon ing wektu kang wis ditemtokake.
• Kita kudu tansah siyap lan eling marang dina akhir, ora malah ngece utawa njaluk supaya siksa enggal teka.
• Sabaré Allah iku wujud katresnan marang manungsa, supaya kita duwe kesempatan tobat lan nindakake amal becik.
• Wong kang percaya marang Al-Qur'an bakal tentrem atiné, amarga ngerti yen kabeh janji lan ancaman Allah iku bener lan mesthi kelakon.
• Ayat iki uga nuwuhake semangat kanggo luwih cedhak marang Islam, amarga Islam mulangake sabar, tobat, lan percaya marang dina pembalasan kanthi cara kang wicaksana lan ora kesusu.