Surat An-Naml — Ayat 72

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• عَسَىٰ : tembung pangarep-arep, tegesé "mbokmenawa" utawa "bisa uga".
• رَدِفَ : tegesé wis cedhak banget, wis nyedhaki, utawa wis ana ing mburine.
• تَسْتَعْجِلُونَ : saka tembung "isti'jal", tegesé padha njaluk supaya enggal-enggal kelakon, padha nggege mangsa.

2) Jlentrehaning ayat:

Ing ayat iki, Allah paring dhawuh marang Kanjeng Nabi Muhammad ﷺ supaya ngandhani wong-wong kafir kang padha ngece lan njaluk supaya siksa enggal tumeka. Padha ngomong, "Yen tenan kowe dadi utusan, ayo enggal-enggal tekakna siksa kang kokancamake mau." Mula Allah ngandhani marang Nabi supaya mangsuli: "Mbokmenawa wis cedhak banget tumrap kowe sawenehing siksa kang kokgege-ennggal mau." Tegese, siksa kang padha dijaluk supaya enggal teka iku wis nyedhaki dheweke, ora suwe maneh bakal tumeka. Ing kene ana piwulang yen pangarep-arep (عَسَىٰ) saka Allah iku mesthi kelakon, amarga kabeh kang dikarepake Allah iku pasti. Wong-wong mau padha rumangsa aman lan ngremehake, nanging satemene siksa wis ana ing sangarepe lawang. Ing sejarah, siksa kang dimaksud yaiku kekalahan ing Perang Badar, nalika wong-wong kafir Quraisy padha dipateni lan ditawan. Dadi ayat iki dadi pepeling: aja padha nggege-ennggal marang siksa, amarga yen wis tekan wektune, ora ana kang bisa nundha.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen saben paukuman saka Allah iku mesthi tumeka ing wektu kang wis ditemtokake, sanajan manungsa rumangsa isih adoh.
• Nuduhake yen nggege-ennggal utawa njaluk supaya siksa enggal teka iku tandha saka gumedhe lan ora ngandel marang Allah.
• Menehi panglipur marang wong mukmin yen wong-wong kang gawe ala iku ora bakal luput saka paukuman, mula aja padha wedi lan aja padha kuwatir.
• Ngajak manungsa supaya tansah mertobat lan nyedhaki Allah, amarga wektu iku ora ana kang ngerti kajaba Allah.
• Nuduhake yen Al-Qur'an iku kitab kang kebak piwulang lan pepeling, supaya manungsa padha eling lan ora kesasar.