سوره نمل — آیه 73

معانی کلمات:

• لَذُو فَضْلٍ: بهراستی صاحب بخشش و احسان بزرگ.
• لَا يَشْكُرُونَ: سپاسگزاری نمیکنند (یعنی شکر عملی و ایمانی بهجا نمیآورند).

تفسیر آیه:

ای پیامبر، بهراستی پروردگار تو نسبت به همه مردم صاحب فضل و بخشش عظیمی است؛ زیرا با وجود کفر و نافرمانی آنان، در کیفر و عذابشان شتاب نمیکند و مهلتشان میدهد تا شاید بهسوی حق بازگردند و توبه کنند. این تأخیر در عقوبت، خود نشانهای از رحمت و احسان پروردگار است. اما بیشتر مردم این نعمت بزرگ را سپاس نمیگذارند و در برابر این همه لطف و مهربانی، نه ایمان میآورند و نه عبادت را خالصانه برای خدا بهجا میآورند. آنان بهجای شکرگزاری، همچنان در غفلت و ناسپاسی خود باقی میمانند.

فواید و پیامهای آیه:

1. رحمت گسترده الهی: خداوند با وجود نافرمانی بندگان، عذاب را به تأخیر میاندازد و درِ توبه را باز میگذارد؛ این نشانه محبت و بخشندگی بیمنتهای اوست.
2. ناسپاسی انسان: بسیاری از مردم قدر نعمتهای الهی را نمیدانند و در برابر لطف خداوند، ناسپاسی میکنند؛ این هشداری است برای ما که شکرگزار نعمتهای بیپایان او باشیم.
3. فرصت توبه: تأخیر در عذاب، فرصتی ارزشمند برای بازگشت بهسوی خداست؛ پس نباید این مهلت را با غفلت و سرکشی از دست بدهیم.
4. امید به رحمت: این آیه به مؤمنان امید میدهد که پروردگارشان همواره با فضل و کرم با بندگان رفتار میکند، حتی اگر آنان کوتاهی کنند؛ پس باید به رحمت او امیدوار بود و در مسیر شکر و بندگی گام برداشت.