Сураи Ан-Намль — Оят 78

1. Маънои калимаҳои муҳим:

• يَقْضِي: ҳукм мекунад, доварӣ мекунад, ҳақро аз ботил ҷудо мекунад.
• بِحُكْمِهِ: бо ҳукми Худ, ки ҳикмат ва адолати комил аст.
• الْعَزِيزُ: Ғолиб ва тавонманд, ки ҳеҷ кас ҳукми Ӯро рад карда наметавонад.
• الْعَلِيمُ: Доно, ки аз ҳамаи ҳолатҳо ва ҳақоиқи корҳо огоҳ аст.

1. Тафсири оят:

Парвардигори ту, эй Паёмбар, дар рӯзи қиёмат миёни бандагонаш — хоҳ мӯъмин бошад, хоҳ кофир — бо ҳукми адолатнок ҳукм мекунад. Ӯ ҳақро аз ботил ҷудо месозад ва ҳар касро сазовори амалаш ҷазо ё мукофот медиҳад: мӯъминро бо раҳмат ва биҳишт сарфароз мегардонад ва кофирро бо адолат ва азоб ҷазо медиҳад. Ҳеҷ кас наметавонад ҳукми Ӯро рад кунад ё бар он ғолиб шавад, зеро Ӯ Ғолиби тавонманд аст. Ва Ӯ аз ҳамаи корҳо ва ҳолатҳо огоҳ аст, ҳеҷ чиз аз дониши Ӯ пинҳон намемонад ва ҳақ ҳаргиз бо ботил омехта намешавад.

1. Фоидаҳои ин оят:

• Ин оят ба мо таскин медиҳад, ки дар рӯзи қиёмат адолати комил барқарор мешавад ва ҳеҷ ҳақе зойеъ намегардад.
• Худованд Ғолиб ва Доно аст; пас, ҳукми Ӯ ҳатман иҷро мешавад ва аз ҳикмати комил холӣ нест.
• Ин боварӣ моро ба сӯи амали нек ва парҳез аз гуноҳ ҳидоят мекунад, зеро медонем, ки ҳар амал ҳисоб хоҳад шуд.
• Ин оят дили мӯъминро ором месозад, ки агар дар дунё зулме бинад, дар рӯзи қиёмат Худои Адолатпарвар ҳақро ба соҳибаш бармегардонад.
• Ин оят ба мо меомӯзад, ки ба Худои Ғолиб ва Доно таваккал кунем ва аз адолати Ӯ умедвор бошем.