Сураи Ан-Намль — Оят 79

1. Маънои калимаҳо:

• فَتَوَكَّلْ: Пас такя кун, бовар кун ва корҳои худро ба Ӯ бисупор.
• عَلَى اللَّهِ: Ба Аллоҳи Таоло.
• إِنَّكَ: Ҳамоно ту (эй Паёмбар).
• عَلَى الْحَقِّ: Бар ҳаққу ростиҳо қарор дорӣ.
• الْمُبِينِ: Ошкору равшан, ки ҳеҷ шубҳае дар он нест.

1. Тафсири оят:

Аллоҳи Таоло ба Паёмбари худ (с) фармон медиҳад, ки дар ҳамаи корҳои худ ба Ӯ такя кунад ва умедашро ба Ӯ бандад. Ин такя кардан ба Аллоҳ маънои онро дорад, ки инсон бо дилу ҷон ба Аллоҳ бовар кунад, дар корҳояш ба Ӯ таваккал намояд ва мутмаин бошад, ки Аллоҳ ӯро кофӣ аст ва душманонашро аз ӯ дур мегардонад. Сипас Аллоҳ мефармояд, ки ту эй Паёмбар бар ҳаққу ростии равшан қарор дорӣ — яъне дини Ислом, ки ҳақ будани он ба таври возеҳу ошкор аст ва ҳеҷ шубҳае дар он нест. Ҳар касе ба он бингарад, ҳақ будани онро мефаҳмад. Пас вақте ки ту бар ҳақи равшан ҳастӣ, аз душманон натарс ва ба Аллоҳ такя кун, зеро Ӯ туро ёрӣ мекунад ва пирӯз мегардонад.

1. Фоидаҳои ин оят:

• Ин оят моро тарғиб мекунад, ки дар ҳамаи корҳои худ ба Аллоҳ таваккал кунем ва дили худро ба Ӯ бандад, зеро танҳо Аллоҳ кофии бандагони худ аст.
• Таваккал ба Аллоҳ сабаби оромии дил ва раҳои аз тарсу ғам мегардад.
• Ин оят нишон медиҳад, ки дини Ислом ҳақи равшан аст ва ҳар касе ба он бингарад, ҳақ будани онро мебинад.
• Вақте ки инсон бар ҳақ бошад, набояд аз душманон битарсад, балки бояд бо қатъият ва боварӣ ба Аллоҳ пеш равад.
• Ин оят моро ба сӯи он ҳидоят мекунад, ки ба ҷои такя ба одамон ва воситаҳои ночиз, ба Аллоҳи Таоло такя кунем, ки Ӯ беҳтарин такягоҳ аст.