Sura Al-Kasas — Werset 33

Znaczenie słów:

• Rabbi – mój Panie, mój wychowawco i opiekunie.
• Nafsan – człowieka, osobę (chodzi o zabicie Koptyjczyka, które miało miejsce wcześniej, zanim Musa udał się do Madyan).
• Fa-akhāfu an yaqtulūn – obawiam się, że mnie zabiją (w odwecie za to zabójstwo).

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Mojżesz (Musa), pokój z nim, zwrócił się do swojego Pana z pokorą i błaganiem, przypominając Mu o swojej słabości i ludzkich ograniczeniach. Powiedział: „Panie mój! Zabiłem wśród nich człowieka – miał na myśli Koptę, który zginął w wyniku przypadkowego uderzenia, gdy Mojżesz bronił uciśnionego Izraelitę. To wydarzenie miało miejsce, zanim opuściłem Egipt i udałem się do Madyan. Teraz, gdy nakazujesz mi iść do Faraona i jego ludu, obawiam się, że schwytają mnie i zabiją w odwecie za tę śmierć. Nie boję się o siebie ze względu na Twoją ochronę, lecz lękam się, że nie zdołam przekazać Twojego posłannictwa, jeśli zostanę zgładzony, zanim dotrę do nich i ogłoszę im Twoje słowo.”

Mojżesz nie wyrażał tu braku zaufania do Boga, lecz prosił o wsparcie i ułatwienie misji. Było to naturalne ludzkie odczucie wobec ogromu zadania – stanie przed najpotężniejszym władcą ówczesnego świata, który uważał się za boga i miał władzę nad życiem i śmiercią poddanych. Mojżesz wiedział, że Faraon wie o tym zabójstwie i że czeka na okazję, by się zemścić. Dlatego błagał Pana, by dodał mu otuchy, posłał z nim brata Haruna jako pomocnika i wzmocnił jego serce przed tym trudnym wyzwaniem.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Pokora wobec Boga – nawet wielki prorok, jakim był Mojżesz, zwracał się do swojego Pana z pokorą i uznaniem swoich ludzkich słabości. To uczy nas, że pokora i prośba o pomoc u Boga są oznaką siły, a nie słabości.
2. Uznanie własnych błędów – Mojżesz nie ukrywał swojego czynu, lecz otwarcie przyznał się przed Bogiem do zabójstwa, które popełnił wcześniej. To pokazuje, że szczerość wobec Stwórcy i uznanie swoich potknięć jest drogą do Jego przebaczenia i wsparcia.
3. Lęk przed konsekwencjami jest naturalny – odczuwanie strachu przed trudnościami i zagrożeniami nie jest sprzeczne z wiarą. Ważne jest, aby w takich chwilach zwracać się do Boga i prosić Go o pomoc, tak jak uczynił to Mojżesz.
4. Prośba o wsparcie w dobrym dziele – Mojżesz poprosił Boga, aby posłał z nim jego brata Haruna jako pomocnika. To uczy nas, że proszenie o pomoc w sprawach ważnych i słusznych jest rzeczą chwalebną, a nie oznaką słabości.
5. Zaufanie Bogu mimo przeszkód – mimo że Mojżesz bał się o swoje życie, nie odmówił wykonania rozkazu Boga. Jego prośba była jedynie wyrazem pragnienia, aby misja się powiodła, a nie próbą uchylenia się od obowiązku. To pokazuje, że prawdziwy wierzący wykonuje polecenia Boga, nawet jeśli towarzyszy mu ludzki lęk.