සූරා අල්-කසස් — ආයාත් 33

වචනාර්ථ පැහැදිලි කිරීම්:

* නෆ්සන් (نَفْسًا): මෙහි අදහස පුද්ගලයෙකු හෙවත් මිනිසෙකුයි.

* ෆඅඛාෆු (فَأَخَافُ): එබැවින් මම බිය වෙමි.

අර්ථ විවරණය:

මෙම උතුම් වාක්යයෙහි අල්ලාහ්ගේ නබි මූසා (ඔහුට ශාන්තිය අත්වේවා!) තම ස්වාමි වූ අල්ලාහ්ට පවසන ආකාරය විස්තර කෙරේ. අල්ලාහ් ඔහුට ගිනි ගන්නා ගසේදී රිසාලත් (දූත මෙහෙවර) පිරිනමා ෆිර්අවුන් වෙත යාමට නියෝග කළ විට, මූසා (අ.) තම භීතිය හා කනස්සල්ල අල්ලාහ්ට දැනුම් දෙමින් මෙසේ පැවසීය: “මගේ ස්වාමීනි! මම ඔවුන්ගෙන් (ෆිර්අවුන්ගේ ජනතාවගෙන්) එක් පුද්ගලයෙකු (කොප්ට් ජාතිකයෙකු) ඝාතනය කළෙමි. එය සිදු වූයේ අහම්බෙන් හා ආරවුලකදී ය. එබැවින් මම ඔවුන් වෙත යන විට, ඔවුන් එම ඝාතනයට පළිගැනීමක් ලෙස මාව ඝාතනය කරනු ඇතැයි මම බිය වෙමි.” මෙය ඔහු තම රාජකාරිය කෙරෙහි වූ ස්වාභාවික මානුෂික භීතියක් ප්රකාශ කිරීමක් මිස, අල්ලාහ්ගේ නියෝගයට අකීකරු වීමක් නොවේ. එමෙන්ම ඔහු තම සහෝදර හාරූන් (අ.) ගේ උපකාරය ද ඉල්ලා සිටියේ, ඔහු කථා කිරීමේදී වඩාත් දක්ෂ හා පැහැදිලිව කථා කරන බැවිනි. මෙයින් පෙනී යන්නේ නබිවරුන් වුවද තම කටයුතුවලදී අල්ලාහ්ගේ උපකාරය හා ශක්තිය පැතීම සහ තම භීතිය ප්රකාශ කිරීම අතිශයින්ම ස්වාභාවික බවයි.

උපදේශාත්මක පාඩම්:

* අල්ලාහ් වෙත යාච්ඤා කිරීමේදී තම දුර්වලතා සහ අවශ්යතා ප්රකාශ කිරීම නිහතමානීකමේ ලක්ෂණයක් වන අතර, එය අල්ලාහ්ගේ උපකාරය ලබා ගැනීමට හේතුවකි.

* යහපත් කටයුතු සඳහා උපකාරකයින් සහ සහායකයින් සොයා ගැනීම ඥානවන්ත ක්රියාවකි. මන්ද, එක් අයෙකුට වඩා දෙදෙනෙකුගේ ශක්තිය හා දක්ෂතාවය වැඩි බැවිනි.

* අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයට කැඳවීමේදී ඇති විය හැකි බාධක සහ අනතුරු පිළිබඳව දැනුවත් වීම සහ ඒ සඳහා සූදානම් වීම අවශ්ය වේ.

* මෙම සිදුවීම අපට උගන්වන්නේ අල්ලාහ් තම නබිවරුන්ගේ යාච්ඤාවලට පිළිතුරු දී ඔවුන්ට උපකාර කළ ආකාරයයි. එබැවින් අපද අපගේ සියලු කටයුතුවලදී අල්ලාහ් මත විශ්වාසය තබා ඔහුගෙන් උපකාර ඉල්ලිය යුතුය.