Surat Al-Qasas — Ayat 64

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• شُرَكَاءَكُمْ (syurakaa-akum): para sekutu utawa sesembahan kang padha dipuja saliyane Allah.
• فَدَعَوْهُمْ (fa da'auhum): banjur padha nyuwun pitulungan marang para sekutu mau.
• فَلَمْ يَسْتَجِيبُوا لَهُمْ (falam yastajiibuu lahum): nanging para sekutu mau ora mangsuli lan ora bisa nulungi.
• وَرَأَوُا الْعَذَابَ (wa ra'awul-'adzaab): lan padha nyawang siksa kang wis cumepak.
• يَهْتَدُونَ (yahtaduun): padha oleh pituduh marang dalan kang bener.

2) Tegese ayat iki:

Ing dina kiyamat, wong-wong kang biyen nyembah saliyane Allah padha diomongi kanthi swara kang ngemutake lan ngelekake: "Ayo padha nyuwuna pitulungan marang sesembahanmu kang biyen kokpuja, supaya bisa ngluwari kowe saka siksa iki." Banjur padha nyuwun marang para sekutu mau, nanging ora ana siji-sijia kang mangsuli utawa bisa nulungi, amarga kabeh mau mung makhluk kang ringkih lan ora duwe kuwasa. Ing wektu iku padha nyawang siksa kang wis nyata ana ing ngarepe, lan banjur padha getun banget. Yen biyen ing donya padha gelem nampa pituduh kang bener lan manut marang Allah, mesthi ora bakal padha ngalami siksa kang nggegirisi iki.

3) Piwulang lan paedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake yen sesembahan saliyane Allah iku ora bisa nulungi sapa-sapa ing dina kiyamat, mula kita kudu mung nyembah marang Allah.
• Nuduhake yen pituduh (hidayah) iku gedhe banget ajine; sapa kang gelem nampa pituduh ing donya bakal slamet ing akhirat.
• Nggugah kita supaya nyiyapake dhewe saka saiki, ora ngenteni nganti kiamat teka amarga ing kono ora ana gunane getun.
• Mbuktekake yen Al-Qur'an iku temen lan bener, amarga crita bab akhirat kang kaya mangkene bisa nuntun manungsa marang dalan kang bener.
• Nuwehake rasa syukur marang Allah amarga wis paring iman lan Islam, dadi kita ora kalebu wong-wong kang padha kesasar lan bakal nyawang siksa ing akhirat.