Sura Al-Ankabut — Werset 30

Znaczenie słów:

• رَبِّ – Panie mój, Stwórco i Władco.
• انصُرْنِي – udziel mi pomocy, wspomóż mnie.
• الْقَوْمِ الْمُفْسِدِينَ – ludzie szerzący zepsucie i zło na ziemi.

Tafsir (wyjaśnienie):

Prorok Lut (pokój z nim) – po tym, jak jego lud odrzucił jego wezwanie do prawości, uparcie trwając w ohydnym czynie (homoseksualizmie) i wyzywająco żądając sprowadzenia kary Bożej – zwrócił się do swojego Pana z pokorną modlitwą: „Panie mój, wspomóż mnie przeciwko ludziom szerzącym zepsucie”. Chodziło mu o to, aby Bóg ukarał ich za ich niegodziwość, ponieważ nie tylko sami popełniali ciężkie grzechy, ale także nakłaniali innych do ich popełniania i uniemożliwiali szerzenie się dobra. Ich postępowanie było jawnym zepsuciem na ziemi – szerzyli niewiarę, niemoralność i sprzeciwiali się prawdzie. Bóg wysłuchał tej modlitwy i zesłał na nich karę, która ich pochłonęła, ratując w ten sposób Lut i wierzących.

Korzyści płynące z tej wersetu:

1. Pokazuje, że prorocy i ludzie prawi, gdy spotykają się z niesprawiedliwością i zepsuciem, zwracają się do Boga – jedynego, który ma moc zmienić rzeczywistość.
2. Uczy nas, że modlitwa jest orężem wierzącego – nawet w najtrudniejszych sytuacjach należy prosić Boga o pomoc, a On nigdy nie zawodzi swoich sług.
3. Wskazuje, że zepsucie moralne i społeczne jest powodem gniewu Bożego, a wspieranie prawdy i walka ze złem – nawet przez modlitwę – jest obowiązkiem każdego człowieka.
4. Przypomina, że Bóg zawsze stoi po stronie sprawiedliwych i prędzej czy później wymierza sprawiedliwość tym, którzy sieją zepsucie – to daje nadzieję i pocieszenie wszystkim uciśnionym.