Surah Al-'Ankabut — Aya 30

Ma'anar Kalmomi:

• Rabb: Ubangiji, Ma'abucin nufin halitta.
• Unsur-ni: Ka taimake ni, ka ba ni rinjaye.
• Al-qaumil-mufsidīn: Mutanen da suke yin ɓarna a cikin ƙasa, waɗanda suka ƙetare iyakokin Allah.

Tafsirin Ayar:

Bayan da annabi Lut (lafiyar Allah ta tabbata a gare shi) ya yi kira ga mutanensa su bar aikin luwadi da sauran munanan ayyuka, amma suka ƙi yarda, suka ci gaba da neman a saukar da azaba a kansu don izgili da shi, sai ya koma ga Ubangijinsa yana addu'a: "Ya Ubangijina! Ka taimake ni a kan waɗannan mutanen masu ɓarna, ka saukar da azabarka a kansu, domin su masu yin ɓarna ne a cikin ƙasa, suna yada kafirci da duk wani abu da ya ƙetare iyakokin addini, kuma suna tilasta wa mutane su bi hanyarsu ta ɓarna." Shi kuwa Allah ya karɓi addu'ar annabinsa, ya saukar da azaba mai tsanani a kansu, wadda ta halaka su gaba ɗaya.

Fa'idodin Ayah:

1. Nuna cewa addu'a ita ce makamin mumini a lokacin wahala, kuma komawa ga Allah a cikin tsananin yana daga cikin kyakkyawan halin annabawa.
2. Ƙarfafa wa'azi da yin addu'a ga al'umma masu ɓarna, ba yanke ƙauna ba, domin Allah yana iya canza al'amura.
3. Nuna cewa ɓarna a cikin ƙasa (kamar luwadi da sauran laifuffuka) abu ne mai tsanani a wajen Allah, wanda yake wajabta neman taimako a kan masu aikata shi.
4. Ƙarfafa mumini ya kasance mai tsayin daka a kan gaskiya, ko da yawan mabiyan ɓarna yake, domin nasara tana daga wajen Allah ne kawai.