Аль-Анкабут сүресі — Аят 30

1. Сөздердің мағынасы:

• رَبِّ — Раббым, Жаратушым, Тәрбиешім.
• انصُرْنِي — Маған көмектес, жеңіс бер.
• الْقَوْمِ — Халық, қауым.
• الْمُفْسِدِينَ — Бүлікшілер, жер бетінде бұзақылық пен азғындық таратушылар.

1. Аяттың тәпсірі:

Лұт пайғамбар (ғ.с.) қауымының қыңырлығы мен азғындығы шектен шыққан соң, Раббысына жалбарынып: «Уа, Раббым! Бүлікшілерге қарсы маған көмектес, жеңіс бер!» — деп дұға етті. Оның қауымы тек қана иман келтірмеді емес, сонымен қатар бұрын-соңды ешбір халық жасамаған жиіркенішті істі — еркектерге құмарлық танытуды ойлап тауып, оны ашықтан-ашық жасап, одан қайтпай қойды. Олар Лұт пайғамбарды қорлап, оған қарсы шығып, тіпті азаптың тезірек келуін талап етіп, оны келеке етті. Сондай-ақ олар адамдарды азғындыққа, күпірлікке және түрлі күнәларға итермелеп, жер бетіне бүлік пен бұзақылық таратып жатты. Осындай ауыр жағдайда Лұт пайғамбар Раббысына бет бұрып, Одан көмек сұрады. Аллаһ оның дұғасын қабыл етіп, әділетсіз әрі бүлікшіл қауымға азап жіберді.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Дұға — мұсылманның қаруы. Қандай қиындыққа тап болса да, Аллаһқа жалбарыну керек. Лұт пайғамбар да ең ауыр сәтте Раббысына дұға етті.
• Аллаһ әділ. Ол залымдар мен бүлікшілерді жазасыз қалдырмайды. Ерте ме, кеш пе, әділет орнайды.
• Жақсылыққа шақыру — үлкен жауапкершілік. Лұт пайғамбар қауымын түзетуге тырысты, бірақ олар қабылдамады. Біз де жақсылыққа шақырып, сабыр етуіміз керек.
• Азғындық пен бүлік — жойылуға әкеледі. Тарихта бүлікшіл қауымдардың бәрі де Аллаһтың жазасына ұшыраған. Бұл — кейінгілерге берілген ғибрат.
• Ислам — тазалық пен әділет діні. Бұл аят мұсылмандарды азғындықтан аулақ болуға, әділдік пен тазалықты ұстануға шақырады.