Surja El-Ankebut — Ajet 5

Kuptimi i fjalëve:

• يَرْجُو: shpreson, dëshiron me bindje të plotë.
• لِقَاءَ اللَّهِ: takimin me Allahun në Ditën e Kiametit për shpërblim dhe llogari.
• أَجَلَ اللَّهِ: afatin që Allahu e ka caktuar për ringjalljen dhe shpërblimin.
• لَآتٍ: patjetër që do të vijë, është i sigurt.
• السَّمِيعُ الْعَلِيمُ: Ai që dëgjon të gjitha fjalët dhe di të gjitha veprat.

Tefsiri i ajetit:

Kushdo që shpreson takimin me Allahun në Ditën e Gjykimit dhe dëshiron shpërblimin e Tij, le ta dijë se afati që Allahu e ka caktuar për atë takim – pra ringjalljen, llogarinë dhe shpërblimin – patjetër do të vijë dhe nuk ka dyshim në të. Ai është i afërt, sepse çdo gjë që do të vijë është afër. Allahu është Dëgjuesi i të gjitha fjalëve të robërve të Tij, qofshin ato të fshehta apo të hapura, dhe është i Gjithëdijshëm për të gjitha veprat e tyre, të voglat dhe të mëdhatë. Asgjë nuk i shpëton Atij, dhe Ai do t'i shpërblejë ata për çdo gjë që kanë bërë.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ajeti na mëson se shpresa për takimin me Allahun është shtysa më e madhe për vepra të mira dhe durim në bindje, sepse kush e shpreson atë takim, përgatitet për të me vepra të mira.
2. Na forcon bindjen se Dita e Gjykimit është e sigurt dhe do të vijë patjetër, prandaj duhet të përgatitemi për të para se të vijë.
3. Na kujton se Allahu i dëgjon të gjitha fjalët tona dhe i di të gjitha veprat tona, prandaj duhet të ruajmë gjuhën dhe gjymtyrët nga çdo gjë që e zemëron Atë.
4. Ajeti na ngushëllon se mundimi dhe durimi ynë nuk janë të kota, sepse shpërblimi është i sigurt tek Ai që nuk harron asgjë.
5. Na mëson se shpresa e vërtetë nuk është vetëm me fjalë, por me vepra që e dëshmojnë atë shpresë, sepse kush e shpreson diçka, punon për ta arritur atë.