Suuratu Aal-Imran — Aaya 109

Ma’anaaji kelme ɗe ɗaɗɗii:

«تُرْجَعُ»: ndartineede, ruttineede e hoore mum. «الأُمُور»: kuuɗe fof, fiyaakuuji fof, e miijooji fof.

Fassara aaya:

Ko Alla woodani kala ko woni e kammuuli e kala ko woni e leydi. Ko kanko jeyi ɗum fof, tago e njuɓɓudi. Kala ko tagaaɗo e nder kammuuli e leydi ko jeyi makko tan, alaa goɗɗo kadi e makko e ɗum. Ko e Alla tan kadi ndartinirtee kuuɗe fof e ñalnde darnde, o ñaawda kala neɗɗo ko o waɗi, moƴƴo no moƴƴiri, bonngo no bonniri. Hay gooto alaa ko yaltata e ñaawoore makko, kadi hay gooto alaa ko rutta e makko.

Faayidah e jannde aaya:

Nde aaya nde holli ko Alla jom kala ko woni e kammuuli e leydi, ɗum jannginii muuminnooɓe yo ɓe hoolo e Alla tan, ɓe ɗaɓɓa ballal e makko e kala huunde. Kadi nde holli ko ruttorde fof ko e Alla, ɗum waɗata neɗɗo yo o hakkille e golle makko, o anndu wonde o ñaaweee e kala ko o waɗi. Ɗum ɓamtata ɗum e golle moƴƴe, o woɗɗita golle bonɗe, sabu o hoolii wonde Alla yi’oto mo, o ñaawo mo e ñalnde darnde. Ɗum ɓamtata e nder ɓernde muuminnooɗo hoolaare tiiɗunde e Alla, e yurmeende e ɓeydagol golle moƴƴe e nder renndo.