Suurah Aal-Imraan — Aayad 109

Macnaha Erayada:

• "Turjaac": waxay ka dhigan tahay soo celin iyo noqosho.
• "Al-Umoor": waxaa loola jeedaa arrimaha kala duwan ee khalqiga, ha ahaato arrimaha adduunka iyo arrimaha aakhiroba.

Tafsiirka Aayadda:

Eebaa iska leh waxa ku jira samooyinka iyo waxa ku jira dhulka, isagoo uun leh abuuriddooda, maamulkooda, iyo xukunkooda. Wax walba isagaa u sugnaaday, isagoo kaliya ah mulkiilaha dhabta ah. Cid kasta oo ku sugan samada iyo dhulka waa addoonkiisa, wax kastana waa uu ku hoos jiraa yididiilo iyo qaddarkiisa. Ugu dambayntii, arrimaha khalqiga oo dhan waxay ku soo noqon Eebe, isagoo uun la xisaabin doono dadka oo dhan Maalinta Qiyaame, kana abaalmarin doona mid kasta siduu u galo: wanaagga wanaag, sharkana shar. Cid kastana waxay heli doontaa abaalka camalkeeda, iyadoon loo dulmin doonin cidna.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Aayaddani waxay na baraysaa in Eebe uun yahay mulkiilaha dhabta ah ee wax walba, taasoo ku farxad gelinaysa Mu'uminka oo ka ilaalinaysa cabsida dadka iyo ku tiirsanaanta wax aan Eebe ahayn.
2. Waxay xoojinaysaa yaqiinka ah in arrimaha oo dhan uun Eebe loo celinayo, markaa qalbiga Mu'uminku wuu xasilloon yahay isagoo ogaa in cid kasta la xisaabin doono.
3. Waxay ku boorinaysaa dadka inay ku camal falaan wanaag, maxaa yeelay wax walba waa la abaalmarin doonaa, mana jiro wax lumaya oo camal ah.
4. Waxay ku xanuujinaysaa qalbiga dembilaha oo ka digaysa inuu ku camal falo xumaan, sababtoo ah Eebe waa arkaa wax kasta oo uu sameeyo, isagoon waxba ka lumayn.
5. Aayaddani waxay ku xidhaynaysaa qalbiga Mu'uminka Eebe, isagoo ka dhigaysa mid isku halleeya Eebe oo u dhiibta arrimihiisa, isagoo ogaa in Eebe uun yahay Maamulaha dhabta ah.