سوره آل عمران — آیه 173

معانی کلمات:

• حَسْبُنَا: کافی است ما را، بسنده است ما را.
• الْوَكِيلُ: کسی که کارها به او واگذار میشود و بر تدبیر امور بندگان تواناست.

تفسیر آیه:

این آیه به مؤمنانی اشاره دارد که پس از جنگ اُحد، هنگامی که از میدان نبرد بازمیگشتند، برخی از مشرکان (مانند نعیم اشجعی یا کاروانی که از راه رسیده بود) به آنان خبر دادند که ابوسفیان و قریش با لشکری انبوه جمع شدهاند تا بار دیگر به سراغ شما بیایند و شما را ریشهکن کنند؛ پس از آنان بترسید و از رویارویی با ایشان خودداری کنید. اما این تهدید و سخنان ترسناک، نهتنها آنان را نترساند، بلکه بر ایمان و یقینشان افزود و عزمشان را برای جهاد استوارتر کرد. آنان با توکل کامل بر خداوند، در پاسخ گفتند: «خداوند ما را کافی است و او بهترین کسی است که امور خود را به او واگذار میکنیم.» این سخن نشاندهندهی اعتماد کامل آنان به خداوند و بیاعتنایی به تهدیدهای دشمن بود و آنان با همین روحیه به سوی دشمن حرکت کردند.

فواید و پیامهای آیه:

• مؤمن واقعی در برابر تهدیدهای دشمن، نهتنها سست نمیشود، بلکه ایمانش قویتر و توکلش بر خدا بیشتر میگردد.
• توکل بر خداوند و واگذاری امور به او، آرامش و شجاعتی در دل انسان ایجاد میکند که هیچ قدرتی یارای مقابله با آن را ندارد.
• این آیه به مسلمانان میآموزد که در سختترین شرایط، تنها پناهگاه و تکیهگاه واقعی خداوند است و او بهترین مدافع و یاور بندگان مؤمن است.
• اعتماد به وعدههای الهی و نترسیدن از دشمنان، از نشانههای ایمان راستین است که خداوند آن را در قرآن ستوده است.