Suurah Aal-Imraan — Aayad 173

Macnada Erayada:

• حَسْبُنَا اللهُ: waxaa loola jeedaa "Allaah baa nagu filan" ama "Allaah baa naga kafiya".
• نِعْمَ الْوَكِيلُ: "waxaa wanaagsan midka loo dhiibo arrimaha" – waa Allaah, oo la dhiibo isaga oo keliya.

Tafsiirka:

Kuwaas waa Mu'miniintii ay ku yimaadeen dad (waxaa la sheegay inuu ahaa Nucaym Al-Ashja'iy ama safar ka yimid) oo ku yidhi: "Waxaa laysugu soo uruuriyey dad badan oo idinla dagaallamaya – Abuu Sufyaan iyo askartiisii oo soo noqonaya si ay idin baabbi'iyaan – ee ka cabsada oo ka digtoonaada!" Balse markii ay maqleen hadalkaas cabsi gelinta ah, kama ay jabi'in, waxayse u sii kordhay rumayn iyo yaqiin ku aaddan ballanqaadka Eebe, waxayna ku adkeeyeen niyaddoodii jihaadka. Waxayna dheheen: "Allaah baa nagu filan, waa kan u fiican in loo dhiibo arrimaha!" – waxayna u hurteen si ay ula kulmaan cadowgooda, iyagoo isku halleynaya Eebe oo kaliya, isla markaana ka fikiraya gargaarka Ilaahay.

Faa'iidooyinka laga qaato:

1. Mu'minka dhabta ah waxaa kordha iimaankiisu marka la cabsiiyo, halkii uu ka nasiibo – sababtoo ah wuxuu ku xoogaystaa ballanqaadka Eebe.
2. Ku tiirsanaanta Eebe (Tawakkul) waa furaha guusha – hadduu Allaah ku filan yahay qofka, waxba kama cabsan karo cadowga.
3. Dhibaatooyinka iyo cabsida waxay noqon karaan sabab ay ku kordhaan darajooyinka Mu'miniinta, haddii ay u jawaabaan samir iyo imaam.
4. Erayga "حسبنا الله ونعم الوكيل" waa xikmad weyn – waa in la yiraahdo marka ay jiraan cabsidooyin, maxaa yeelay waxay xoojisaa qalbiga oo ka dhigtaa mid xasilloon oo isku halleynaya Eebe.