Ali-İmran surəsi — Ayə 22

Kəlmələrin mənaları:

• Həbitət – batil oldu, puç oldu, heç bir fayda vermədi.
• Nasarin – kömək edənlər, yardımçılar.

Təfsir:

Bu ayədə Uca Allah, özündən əvvəlki ayələrdə vəhyi inkar edən, peyğəmbərləri öldürən və haqqı batillə qarışdıran kafirlərin aqibətini xəbər verir. Onlar elə kəslərdir ki, dünyada etdikləri bütün yaxşı əməllər – sədəqələr, qohumluq əlaqələri, yaxşılıqlar – imansız olduqları üçün Allah dərgahında heç bir dəyər daşımır və batil olub puça çıxır. Çünki iman olmadan edilən əməllər, kökü olmayan ağac kimidir ki, heç bir meyvə verməz. Bu əməllər nə dünyada onlara fayda verər, nə də axirətdə. Onlar axirətdə heç bir savab və mükafat əldə edə bilməzlər. Üstəlik, onları Allahın əzabından qoruyacaq, onlara kömək edəcək heç bir kimsə də olmaz – nə övladları, nə malları, nə də dünyada güvəndikləri dostları.

Bu ayə bizə öyrədir ki, əməllərin Allah yanında qəbul olmasının əsas şərti imandır. İman olmadan heç bir əməl qəbul edilməz. Eləcə də, bu ayə insanı öz əməllərinə güvənib təkəbbürə qapılmaqdan çəkindirir. Çünki əməllər yalnız ixlasla və imanla edildikdə dəyər qazanır. Ey mömin qardaşım! Sən Allahın rəhmətinə ümid bəslə, əməllərini yalnız Onun rizası üçün et və imanını qorumağa çalış. Unutma ki, Allahın rəhməti genişdir, tövbə qapısı açıqdır. Bu ayədə xəbər verilən aqibətdən qorunmağın yolu, iman gətirib saleh əməllər etmək və Allahın rəsuluna (sallallahu aleyhi və səlləm) tabe olmaqdır. Belə olan kimsə üçün isə dünyada da, axirətdə də gözəl aqibət və Allahın köməyi vardır.